Poprzednia

ⓘ Krzysztof Zdzitowiecki




                                     

ⓘ Krzysztof Zdzitowiecki

Krzysztof Zdzitowiecki, pseud. Pomurnik – polski taternik, alpinista i himalaista, profesor, kierownik Zakładu Biologii, Systematyki i Zoogeografii Helmintów w Instytucie Parazytologii PAN.

                                     

1. Taternictwo i alpinizm

Zaczął się wspinać w 1958 w Tatrach. W początkowym okresie zajmował się speleologią, w 1961 dotarł do "starego dna” Jaskini Śnieżnej głębokość 568 m, z Januszem Onyszkiewiczem i Bernardem Uchmańskim. Następnie wspinał się już w skałach i szybko został jednym z czołowych taterników kraju.

W 1962 razem z Eugeniuszem Chrobakiem, Januszem Kurczabem i Andrzejem Heinrichem dokonał pierwszego przejścia Filara Kazalnicy Mięguszowieckiej. W tym samym roku jako pierwsi z Andrzejem Mrozem przeszli Galerię Gankową drogą Studnički. Przeszedł też samotnie grań wokół Morskiego Oka oraz w zimie drogę Długosza na Kazalnicy. Jako jedyny człowiek przeszedł w polskich Tatrach Wysokich wszystkie drogi opisane w przewodnikach Witolda Henryka Paryskiego.

Od drugiej połowy lat 60. wspinał się również w innych górach. W Alpach przeszedł m.in. drogę Dulfera na Fleischbank w masywie Wilder Kaiser 1964, pierwsze polskie przejście, północno-wschodnią ścianę Finsteraarhornu z Kazimierzem Głazkiem, drogą Hasslera z nowym wariantem, północny filar Pointe Young na Grandes Jorasses 1968, z Andrzejem Heinrichem i Henrykiem Furmanikiem i północną ścianę Matterhornu. W Kaukazie wszedł w 1978 na Uszbę Filarem Schmaderera.

                                     

2. Góry wysokie

W góry wysokie jeździł w latach 70. Razem z Janem Holnickim-Szulcem i Januszem Kurczabem poprowadził w 1972 nową drogę południowo-zachodnią ścianą na Noszak w Hindukuszu. Dwa lata później drogą Borodkina zdobył Szczyt Komunizmu dzisiejszy Szczyt Ismaila Samaniego w Pamirze. W 1978 ponownie zdobył Szczyt Komunizmu, tym razem drogą ukraińską. Jest zdobywcą dziewiczych szczytów na Alasce i w Kanadzie, a także na Antarktydzie, w pobliżu polskiej stacji na Wyspie Króla Jerzego.

Najbardziej znane osiągnięcia Zdzitowieckiego wiążą się z udziałem w wyprawie na Gaszerbrumy w 1975, kierowanej przez Wandę Rutkiewicz. 1 sierpnia 1975 razem z Januszem Onyszkiewiczem i Leszkiem Cichym dokonał trzeciego wejścia na Gaszerbrum II 8034 m. Zespół poprowadził częściowo nową drogę i był pierwszym polskim zespołem, który zdobył główny wierzchołek ośmiotysięcznika. 10 dni później 11 sierpnia dokonał kolejnego udanego ataku szczytowego: wraz z Wandą Rutkiewicz, Januszem Onyszkiewiczem i Alison Chadwick-Onyszkiewicz wszedł na dziewiczy dotąd wierzchołek Gaszerbrum III 7952 m. Był to wówczas najwyższy niezdobyty szczyt świata oraz najwyższe w historii pierwsze wejście szczytowe, w którym uczestniczyły kobiety.

                                     

3. Inna działalność

W latach 1977–79 Krzysztof Zdzitowiecki brał udział w sześciu wyprawach na Antarktydę. W 1977 brał udział w założeniu Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego. W kolejnych wyprawach uczestniczył w latach 1995 i 2007.

Był działaczem środowiska wspinaczkowego, należał do Klubu Wysokogórskiego i do Polskiego Związku Alpinizmu. W latach 1970-72 był prezesem Koła Warszawskiego Klubu Wysokogórskiego. Przez 30 lat do 1993 był instruktorem taternictwa. Jest autorem licznych publikacji, m.in. artykułów w "Taterniku” oraz współautorem podręcznika Alpinizm pod redakcją M. Popki.

Został odznaczony Brązowym i Złotym Krzyżem Zasługi, a także brązowym i złotym medalem "Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe”. Jest członkiem honorowym PZA.

Jest synem Hanny Zdzitowieckiej, ma żonę Ewę i dwoje dzieci: Andrzeja i Hannę.