Poprzednia

ⓘ Lomografia




Lomografia
                                     

ⓘ Lomografia

Lomografia, łomografia – powstały na początku lat 90. XX w. w Wiedniu nurt w fotografii polegający na użyciu starych, tradycyjnych aparatów kompaktowych, przeważnie produkcji radzieckiej. Nazwa nurtu pochodzi od nazwy radzieckiej marki Łomo. Liczebność nurtu ocenia się na 500 000 osób.

Mimo że lomografia to przede wszystkim aparaty analogowe, istnieją także obiektywy z plastikowych aparatów takich jak Holga czy Diana przeznaczone do aparatów cyfrowych.

                                     

1. Historia

Nurt zrodził się na początku lat dziewięćdziesiątych, podczas wycieczki austriackich studentów do Pragi. Odkryli oni w jednym z komisów radziecki aparat fotograficzny Lomo LC-A. Po wywołaniu zdjęć, stwierdzili, że odznaczają się zupełnie inną, nieprzystającą do współczesności jakością i walorami artystycznymi. Lomografia szybko przerodziła się w nurt, którym fascynuje się wielu artystów, w tym np. Robert Redford.

                                     

2. Istota nurtu

Zdjęcia tworzone w duchu łomo wyróżniają się dowolną tematyką oraz charakterystyczną estetyką obrazu, wynikającą z niskiej jakości sprzętu fotograficznego. Ruch lomograficzny kieruje się dziesięcioma zasadami:

  • Lomo stanowi część Twojego życia;
  • Rób zdjęcia o każdej porze dnia i nocy;
  • Fotografuj przedmioty z jak najmniejszej odległości;
  • Gdziekolwiek idziesz, weź Lomo ze sobą;
  • Nie przejmuj się zasadami i konwenansami obowiązującymi w tradycyjnej fotografii.
  • "Pstrykaj z biodra”;
  • Nie myśl!;
  • Po naciśnięciu spustu też nie będziesz tego wiedział;
  • Bądź szybki!;
  • Przed naciśnięciem spustu nigdy nie wiesz, co znajdzie się na zdjęciu;