Poprzednia

ⓘ Tadeusz Gospodarek




Tadeusz Gospodarek
                                     

ⓘ Tadeusz Gospodarek

Urodził się we Lwowie. Wcześnie stracił ojca - legionistę. Był wychowywany pod opieką matki. Na Łyczakowie ukończył szkołę podstawową, a następnie od 1938 rozpoczął naukę w II Państwowym Gimnazjum im. Karola Szajnochy we Lwowie. Po zajęciu jego rodzinnego miasta przez Armię Czerwoną i włączeniu go do Ukraińskiej SRR pobierał dalej naukę w szkole ukraińskiej, a potem na tajnych kompletach. W 1945 r. rozpoczął studia slawistyczne na Uniwersytecie im. Iwana Franki.

W 1946 r. przeniósł się z matką do Wrocławia, gdzie zaczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. W tym czasie pracował również jako urzędnik w przedstawicielstwie UNRRA 1946-1947, a potem nauczyciel języka polskiego w Technikum Budowlanym w Oleśnicy.

Magisterium otrzymał w 1951 r. na podstawie pracy zatytułowanej Powieściopisarstwo Józefa Korzeniowskiego, napisanej pod kierunkiem prof. Stanisława Kolbuszewskiego. W 1954 r. dzięki wstawiennictwu jego promotora został asystentem w Zakładzie Literatury Polskiej WSP. W 1960 r. otrzymał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie filologii polskiej na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie pracy: Julia Molińska-Woykowska 1816-1851, napisanej pod kierunkiem prof. Bogdana Zakrzewskiego. Kilkanaście lat później otrzymał stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy: walka o kulturę narodową ludu na Śląsku 1815-1863.

Od 1965 roku należał do PZPR. W 1969 r. został docentem na opolskiej WSP. Rozpoczął się okres ewolucji jego zaingerowań badawczych z tematyki filologicznej, zwłaszcza historycznoliterackiej na socjologiczna i politologiczną. W maju 1973 r. przewodniczący rady Państwa PRL Henryk Jabłoński nadał mu nominację na profesora zwyczajnego na podstawie jego prac o tematyce socjologicznej.

W latach 1972-1981 przez trzy kadencje pełnił funkcję rektora opolskiej WSP.

                                     

1. Publikacje

  • Edukacja w procesie przemian cywilizacyjnych i kulturowych, wyd. WSP, Opole 1993.
  • Społeczna publicystyka Józefa Lompy podczas Wiosny Ludów, wyd. IŚ, Opole 1974.
  • Walka o kulturę narodową ludu na Śląsku 1815-1863, wyd. PWN, Wrocław 1968.
  • Problemy patologii społecznej nieletnich i młodzieży w Polsce, wyd. WSP, Opole 1981.