Poprzednia

ⓘ Kościół luterański św. Jana w Łodzi




Kościół luterański św. Jana w Łodzi
                                     

ⓘ Kościół luterański św. Jana w Łodzi

Kościół św. Jana w Łodzi – neoromański zbudowany w latach 1880–1884 jako świątynia luterańska św. Jana Ewangelisty. Był drugim kościołem tego wyznania w Łodzi. Obecnie rzymskokatolicki kościół oo. jezuitów przy ulicy Sienkiewicza 60 w Łodzi.

                                     

1. Historia

Historia starań o budowę kościoła sięga 1864 r., kiedy to władze miejskie przekazały na ten cel działkę budowlaną przy ul. Dzikiej obecnie ul. Sienkiewicza 60, pomiędzy ul. Nawrot a ul. Główną obecnie al. Piłsudskiego. Problemy w przemyśle włókienniczym, związane z kryzysem lat 60. XIX w., uniemożliwiły jednak szybką realizację tego przedsięwzięcia. Przełomowym momentem było zebranie parafian w połowie lutego 1876 r., na którym Karol Scheibler zadeklarował na rzecz budowy kościoła 50 tys. rubli stając jednocześnie na czele Komitetu Budowy. Zgodę na budowę otrzymano w 1878 r., w tym czasie koszt wzniesienia świątyni szacowano na 100 tys. rb. Poświęcenie kamienia węgielnego nastąpiło 1 lipca 1880 r. Pracę budowlane prowadziło przedsiębiorstwo Roberta Nestlera, pod okiem architekta Louisa Schreibera, a w końcowej fazie architekta miejskiego Hilarego Majewskiego. Pod koniec prac u podstawy krzyża wieńczącego wieżę wmurowany został dokument z opisem historii obiektu oraz nazwiskami inicjatorów i dobroczyńców budowy. W 1883 r. kościół był gotowy w stanie surowym, aż rok zajęły prace wykończeniowe i dopiero 8 października 1884 r. odbyło się jego uroczyste poświęcenie. Konsekracji dokonał biskup Paweł Ewerth, w obecności m.in. gubernatora piotrkowskiego Nikołaja Zinowjewa. Podczas uroczystości przed świątynią i na pobliskich ulicach zgromadziło się około 30 000 wiernych. Pierwszym proboszczem nowo utworzonej parafii przy kościele św. Jana został pastor Wilhelm Piotr Angerstein.

W nowo wybudowanym kościele umieszczono:

  • ambonę i ołtarz wykonane przez Rigowa i Knopfa dar fabrykanta Ludwika Meyera,
  • organy obejmujące 44 rejestry, wykonane przez firmę Schlag i Synowie w Świdnicy dar Edwarda Herbsta,
  • witraże wykonane przez firmę Ordtmanna w Lingen.
  • dzwony wykonane przez firmę J. Grossego w Dreźnie dar O. J. Schultza,
  • chrzcielnicę wykonaną w fabryce T. Skoryny w Warszawie dar Teresy z Anstadtów Moenke, córki Karola Anstadta,

Wiosną 1887 r. warszawska spółka Norblin, Bracia Buch i T. Werner wykonała dla kościoła trzy pary pozłacanych lichtarzy oraz pozłacany krzyż w stylu gotycko-romańskim.

Po zakończeniu II wojny światowej kościół został zajęty przez zakon jezuitów. W 1950 roku erygowano parafię Najświętszego Imienia Jezus. W 1989 roku opiekujący się parafią jezuici wykupili budynki od Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego.