Poprzednia

ⓘ Marcel, albo sen z papugą




Marcel, albo sen z papugą
                                     

ⓘ Marcel, albo sen z papugą

W 2004 roku Łódź Biennale składało się z trzech części: biennale sztuki międzynarodowej, polskiej i łódzkiej. Ryszard Waśko brał udział w części polskiej noszącej tytuł Palimpsest Muzeum, której kuratorem była Aneta Szyłak.

                                     

1. Dzieło

Instalacja ta odwołuje się do twórczości dwóch najważniejszych europejskich konceptualistów XX wieku: Marcela Duchampa i Marcela Broodthaetersa. Całość składa się z trzech części: filmu wideo, w którym artysta przebrany za Rrose Sélavy gra w szachy z nagą kobietą, z fotografii, na której widać zasztyletowaną młodą kobietę z papugą i napisem: "Czy to twoje ostatnie słowo, Marcin?", oraz ze złotej klatki otoczonej roślinami, w której to klatce umieszczono papugę o imieniu Marcel.

                                     

2. Interpretacja

Scena z filmu wideo nawiązuje jednocześnie do ostatniego publicznego wystąpienia Duchampa w muzeum w Pasadenie w 1963 roku, podczas którego oddawał się swej największej pasji, szachom, oraz do zdjęcia Duchampa w roli wymyślonej przez niego postaci, Rrose Sélavy. Waśko odwołuje się także do filmu Broodthaetersa pt. Berlin, or a dream with cream, gdzie jednym z bohaterów stała się papuga właśnie.

Według katalogu wystawy Wielowarstwowa i wielowątkowa praca przecina ścieżki czasu i sposoby prezentacji sztuki, wskazując na zagadnienia zapośredniczenia, zapożyczenia i cytatu we współczesnych formach sztuki i refleksji nad praktyką instytucjonalną w tym obszarze. Instalacja Waśki odnosi się zatem bezpośrednio do tytułu biennale sztuki polskiej: Palimpsest muzeum.

Marcel, albo sen z papugą zawiera kilka koncepcji artystycznych: samo zdjęcie jest częścią serii dzieł pt. I am telling you a secret" 2004, film zaś powstał w trakcie ostatniej Konstrukcji w Procesie w Bydgoszczy w 2000 roku Waśko był inicjatorem idei Konstrukcji w Procesie i traktuje ten cykl wystaw jako swoiste dzieło sztuki i jest osobistym hołdem złożonym Marcelowi Duchampowi. Do dzieła Marcela Broodthatersa Waśko także już wcześniej nawiązywał – na berlińskiej wystawie Balkon mit Fächer 1989.