Poprzednia

ⓘ Spiroergometria




Spiroergometria
                                     

ⓘ Spiroergometria

Spiroergometria – badanie medyczne służące do diagnostyki odpowiedzi na wysiłek fizyczny układów krążenia i oddechowego oraz metabolizmu układu mięśniowego. Metoda ta stosowana jest w diagnostyce medycznej sportowców wyczynowych, a ostatnio również sportowców amatorów i osób dbających o swoją kondycję fizyczną.

                                     

1. Zastosowanie

Test jest wykorzystywany w kardiologii, pulmonologii, medycynie sportowej i rehabilitacji. Przeprowadzane w celu diagnostyki różnicowej przyczyn duszności wysiłkowej oraz oceny wydolności oddechowej, tolerancji wysiłku fizycznego i rokowania w przebiegu choroby serca lub płuc m. in. przed przeszczepem serca lub przed wszczepieniem układu resynchronizującego CRT. Jest też wykorzystywany w ocenie wydolności fizycznej przed rozpoczęciem treningu fizycznego i do oceny postępów w ramach jego realizacji.

                                     

2. Wykonanie

Wysiłek fizyczny wykonywany jest przez osobę badaną na bieżni lub cykloergometrze. Obciążenie wysiłkiem jest kontrolowane przez komputer, zgodnie z protokołem badania według m.in. Brucea, Naughtona lub Balkea. Badanie jest oparte na elektrokardiograficznej próbie wysiłkowej z monitorowaniem ciśnienia tętniczego krwi, czynności serca, zmian odcinka ST, wystąpienia zaburzeń rytmu i przewodzenia. Wydychane przez badanego powietrze jest poddawane ocenie spirometrycznej celem wykrycia ewentualnej obturacji pomiar wskaźnika Tiffeneau oraz FEV 1 oraz określenia pojemności życiowej płuc VC. Równocześnie analizowane są stężenia tlenu i dwutlenku węgla w wydychanym powietrzu. Daje to możliwość dokonania analizy przemian metabolicznych zachodzących w organizmie w trakcie wysiłku. Ryzyko wystąpienia zgonu podczas badania jest niskie i wynosi 2 do 5 na 100000 testów.

                                     

3. Przeciwwskazania do testu wysiłkowego

  • niestabilna dławica piersiowa;
  • ostre zapalenie mięśnia sercowego lub osierdzia, czynne zapalenie wsierdzia;
  • Bezwzględne
  • niepełnosprawność ruchowa uniemożliwiająca wykonanie próby.
  • świeży zawał serca;
  • niewyrównana niewydolność serca;
  • niewyrównana nadczynność tarczycy;
  • niestabilne zaburzenia rytmu serca;
  • ostry zator tętnicy płucnej;
  • ciężkie zwężenie zastawki aortalnej;
  • zaburzenia elektrolitowe;
  • zwężenie pnia lewej tętnicy wieńcowej lub jego odpowiednik;
  • zaawansowany blok przedsionkowo-komorowy;
  • Względne
  • migotanie przedsionków z niekontrolowaną czynnością komór;
  • tachyarytmie lub bradyarytmie;
  • umiarkowana stenoza aortalna;
  • upośledzenie umysłowe uniemożliwiające współpracę z badanym.
  • kardiomiopatia przerostowa;