Poprzednia

ⓘ Lech Piwowar




Lech Piwowar
                                     

ⓘ Lech Piwowar

Lech Józef Piwowar – poeta, satyryk, publicysta, tłumacz, krytyk literacki i teatralny, porucznik rezerwy piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

                                     

1. Życiorys

Syn Adama i Heleny z domu Czechowska. Absolwent gimnazjum w Olkuszu z 1928. Ukończył studia na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i w Szkole Nauk Politycznych w Katowicach. Absolwent Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 5 z 1929. Został awansowany do stopnia podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933. Został przydzielony do 40 pułku piechoty Dzieci Lwowskich, później do 1 pułku Strzelców Podhalańskich i w tej jednostce odbywał ćwiczenia rezerwy. Mianowany porucznikiem.

Związany z lewicową awangardą literacką Krakowa, członek Koła Literacko-Artystycznego Litart 1932–1935, od 1933 Polskiego Akademickiego Klubu Artystycznego. Współautor szopek politycznych Teatru Artystów Cricot. Autor zbiorów wierszy Raj w nudnym zajeździe 1932, Śmierć młodzieńca w Śródmieściu 1934, Co wieczór 1936.

Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej został zmobilizowany w 73 pułku piechoty. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.