Poprzednia

ⓘ Karabin Daewoo K2




Karabin Daewoo K2
                                     

ⓘ Karabin Daewoo K2

Podobnie jak w wielu innych krajach Azji Południowo-Wschodniej, tak i w Korei przez wiele lat podstawowym uzbrojeniem żołnierzy piechoty był karabin M16. Początkowo był on kupowany w USA, później produkowany na licencji nabytej od Colt Patent Firearm Mfg. Co od 1973. W 1982 koncern Daewoo przejął produkujące broń strzelecką państwowe zakłady w Pusan i utworzył spółkę Daewoo Precision Industries, zajmującą się produkcją broni strzeleckiej. Następnym krokiem było podjęcie decyzji o rozpoczęciu prac nad nowymi broniami: karabinem i karabinkiem. Odmiennie niż w przypadku innych konstrukcji, gdzie karabinek jest po prostu skróconym karabinem i ma identyczne jak karabin mechanizmy wewnętrzne, karabin, K2 i karabinek K1 mają odmienną konstrukcję.

                                     

1. Wersje karabinu K2

  • DR 300 – karabin samopowtarzalny, odmiana DR 200 kalibru 7.62 x 39 mm.
  • DR 200 – karabin samopowtarzalny przeznaczony na rynek cywilny USA. Karabin miał kolbę stałą połączoną z chwytem pistoletowym i nie posiadał tłumika płomieni. Przed wprowadzeniem zakazu sprzedaży "broni szturmowych" sprzedawana była także wersja karabinu DR 200 z ramową kolbą składaną. Dystrybutorem była firma Kimber of America.
  • K2 – wersja standardowa
  • Max-2 inna nazwa AR-100C) – karabin samopowtarzalny przeznaczony na rynek cywilny USA. Dystrybutorem była firma Stoeger Industries.
                                     

2. Opis konstrukcji

Karabinek K2 jest indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta o wykorzystanie energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy. Energia gazów prochowych przekazywana przez tłok gazowy o długim ruchu. Ryglowanie przez obrót zamka. Suwadło podparte jest od tyłu przez pojedynczą sprężynę powrotną. Mechanizm spustowy kurkowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym, seriami trójstrzałowymi i ogniem ciągłym. Dźwignia przełącznika rodzaju ognia po lewej stronie broni pełni jednocześnie funkcję dźwigni bezpiecznika. Zasilanie z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 30 naboi magazynki zamienne z magazynkami M16. Po wystrzeleniu ostatniego naboju z magazynka zamek zatrzymuje się w tylnym położeniu. Do jego zwalniania służy przycisk po lewej stronie broni. Otwarte przyrządy celownicze składają się z muszki w osłonie i celownika przeziernikowego. Kolba z tworzywa sztucznego składana na prawą stronę broni. Lufa wyposażona w tłumik płomieni pełniący również funkcję osłabiacza podrzutu.