Poprzednia

ⓘ August Bécu




August Bécu
                                     

ⓘ August Bécu

August Ludwik Bécu – polski chirurg, profesor medycyny, wykładowca higieny i patologii na Cesarskim Uniwersytecie Wileńskim; ojczym Juliusza Słowackiego.

                                     

1.1. Życiorys Pochodzenie

Wywodził się z osiadłej w XVII w. na Pomorzu rodziny francuskich protestantów. Jego ojciec, Jan Ludwik Bécu, osiedlił się w Rzeczypospolitej za panowania króla Stanisława Augusta. W 1775 został nobilitowany. Matką była Karolina z Heinów.

                                     

1.2. Życiorys Kariera naukowa

Ukończył szkołę średnią w Grodnie, a następnie ze złotym medalem Szkołę Główną Litewską.

29 czerwca 1789 uzyskał doktorat z filozofii, 6 stycznia 1793 doktorat z medycyny, 1 października 1797 został wykładowcą, a od 1806 profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie Wileńskim.

W latach 1798–1814 był lekarzem w wileńskim szpitalu szarytek. W 1803 wydał broszurę O wakcynie, traktującą o odkrytej przez Edwarda Jennera metodzie szczepień ochronnych przeciw ospie; sam tę metodę stosował, jako pierwszy na Litwie.

Był współzałożycielem, a od 1811 prezesem, Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego. W latach 1805-1824 był członkiem korespondentem Towarzystwa Warszawskiego Przyjaciół Nauk.

                                     

1.3. Życiorys Okoliczności śmierci

Zginął od porażenia piorunem 26 sierpnia? /7 września 1824 około godz. 14.00 podczas drzemki w swoim mieszkaniu przy ul. Zamkowej 7 w Wilnie. Według współczesnych relacji piorun, od którego zginął Bécu, był piorunem kulistym.

Został pochowany na cmentarzu Na Rossie w Wilnie.

                                     

2. Życie prywatne

Z pierwszą małżonką, z domu Pilar, miał 2 córki: Aleksandrę Mianowską 1804-1832, serdeczną przyjaciółkę i powiernicę Juliusza Słowackiego i Hersylię Januszewską 1806-1872, przyszłą żonę Teofila Januszewskiego, brata Salomei – matki poety. 17 sierpnia 1818 poślubił Salomeę Słowacką. Został w ten sposób ojczymem ośmioletniego wówczas Juliusza Słowackiego.

                                     

3. Prace

  • August Bécu: Rozprawa o doskonałości szpitalów: miana na publicznem posiedzeniu przy rozpoczęciu Kursów Rocznych w Imperatorskim Wilenskim Uniwersytecie dnia 15.7bra 1807. Wilno: Drukarnia Diecezjalna u XX. Missyonarzów, 1807, s. 57. OCLC 69479628.
  • August Bécu: O wakcynie, czyli tak zwaney ospie krowiéy. Wilno: Drukarnia Imperatorskiego Uniwersytetu, 1803, s. 8. OCLC 233450326.
                                     

4. Postać Doktora z III części Dziadów

Był pierwowzorem postaci Doktora z III części Dziadów Adama Mickiewicza. August Bécu jako profesor i członek władz Uniwersytetu Wileńskiego był odbierany przez Adama Mickiewicza, przebywającego w tym czasie, tj. w latach 1823-1824 w więzieniu w klasztorze bazylianów w Wilnie i na zesłaniu oraz patriotyczną młodzież, jako zdrajca i współpracownik senatora Nikołaja Nowosilcowa. W 1832 Juliusz Słowacki, po lekturze III części "Dziadów”, uważał, że takie przedstawienie jego ojczyma jest krzywdzące, niesprawiedliwe i zniesławiające – chciał wyzwać Adama Mickiewicza na pojedynek. Ostatecznie pojedynek nie odbył się, a skończyło się to wzajemną niechęcią poetów. W odpowiedzi Juliusz Słowacki podjął polemikę z Adamem Mickiewiczem i III części "Dziadów”, wydając w 1834 dramat Kordian. Wątek śmierci od pioruna Juliusz Słowacki wykorzystał w tragedii Balladyna.

                                     

5. Literatura uzupełniająca

  • Henryk Mościcki, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 1. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935, s. 391–392. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ​ISBN 83-04-03484-0 ​.