Poprzednia

ⓘ Cele stabilizacyjne




                                     

ⓘ Cele stabilizacyjne

Cele stabilizacyjne polityki gospodarczej to dążenia państwa do zapewnienia:

  • stabilnego w czasie poziomu cen,
  • wysokiego i zrównoważonego wzrostu gospodarczego.
  • wysokiego stopnia wykorzystania czynników wytwórczych,
  • równowagi bilansu płatniczego,

Cele stabilizacyjne polityki gospodarczej nie zawsze muszą się pokrywać, a czasem mogą mieć sprzeczny charakter, np. bezrobocie jest konsekwencją niedostatecznego popytu, a wzrost cen konsekwencją nadmiernego popytu. Jeżeli chcemy zwalczyć bezrobocie poprzez zwiększenie popytu, dążymy tym samym do zwiększenie poziomu cen, czyli wykluczamy zapis o stabilnym poziomie cen. Zjawisko to ilustruje krzywa Phillipsa, która pokazuje, że wraz ze spadkiem bezrobocia następuje wzrost cen, a spadek cen oznacza wzrost bezrobocia.

Cele stabilizacyjne polityki gospodarczej wiąże się najczęściej z okresem kryzysu w latach trzydziestych XX wieku, kiedy to zaistniał zakrojony na szeroką skalę interwencjonizm państwowy w gospodarce rynkowej. Do makroekonomicznych celów polityki gospodarczej zalicza się z reguły cztery podstawowe rodzaje celów:

  • cele stabilizacyjne
  • cele redystrybucyjne
  • cele systemowe
  • cele strukturalne