Poprzednia

ⓘ Daniel Barenboim




Daniel Barenboim
                                     

ⓘ Daniel Barenboim

W 1954 dwunastoletni Barenboim dokonał pierwszego nagrania płytowego. W 1955 podjął naukę teorii i kompozycji u Nadii Boulanger w Paryżu. W 1956 zadebiutował jako pianista w Londynie, a w 1957 w Nowym Jorku pod batutą Leopolda Stokowskiego. Następstwem tych sukcesów były tournées koncertowe po Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Australii i Dalekim Wschodzie.

W 1966 debiutował jako dyrygent z English Chamber Orchestra w Londynie. Po tym wydarzeniu otrzymał wiele zaproszeń od orkiestr w Europie i Ameryce, a w roku 1975 został dyrektorem artystycznym Orchestre de Paris. Pozostał nim do 1989, kładąc duży nacisk na repertuar współczesny.

Jako dyrygent operowy debiutował w 1975, prowadząc Don Giovanniego Mozarta na Edinburgh Festival. W latach 1981-1999 występował regularnie na festiwalach w Bayreuth.

Od 1991 do 2006 był dyrektorem artystycznym Chicago Symphony Orchestra. Jego obowiązki w Ameryce były jednak na tyle absorbujące, że zrezygnował z posady. Od 1992 pełni funkcję dyrektora artystycznego Staatsoper Unter den Linden w Berlinie.

W 2001 roku, jako dojrzały i poważany muzyk, podczas koncertu z berlińską orkiestrą w Izraelu, przed wykonaniem drugiego bisu zapytał publiczność, czy może wykonać fragment opery Wagnera Tristan i Izolda. W Izraelu panował niepisany zakaz wykonywania muzyki Wagnera ze względu na jego antysemickie poglądy, oraz fakt bycia ulubionym kompozytorem nazistów i samego Hitlera. Podczas emocjonującej trzydziesto minutowej debaty słychać było krzyki "faszysta" oraz "muzyka obozów", ostatecznie duże grono opuściło salę. Ci którzy zostali i wysłuchali bisu nagrodzili dyrygenta stojącą owacją, która poruszyła go do łez. Po koncercie spłynęła na niego duża fala krytyki, zwłaszcza ze strony izraelskich muzyków, wielu jednak doceniło jego próbę przełamania tabu i pokazania Wagnera jako genialnego kompozytora, a nie antysemity.

1 stycznia 2009 i 2014 prowadził koncert noworoczny w sali Musikverein w Wiedniu.

Od 2011 jest dyrektorem artystycznym mediolańskiej La Scali.

W 2009 został laureatem prestiżowej duńskiej Nagrody Fundacji Muzycznej Léonie Sonning.

                                     

1. Życie prywatne

W latach 1967-1987 był żonaty z brytyjską wiolonczelistką, Jacqueline du Pré. Koncertowali na całym świecie – Barenboim występował z du Pré zarówno jako dyrygent, jak i pianista. Tragiczny wymiar nadała temu związkowi choroba du Pré – zdiagnozowano u niej stwardnienie rozsiane. W 1973, przykuta do wózka inwalidzkiego, zmuszona była całkowicie porzucić karierę muzyczną. Na początku lat 80. Barenboim związał się z pianistką Eleną Bashkirovą. Bezskutecznie ukrywał ten fakt przed du Pré. Wkrótce Bashkirova urodziła mu dwoje dzieci: Davida 1982 i Michaela 1985. Barenboim i du Pré pozostali formalnie małżeństwem aż do jej śmierci w 1987. Rok później poślubił Bashkirovą.

                                     

2. Ciekawostki

Daniel Barenboim posiada obywatelstwa Izraela i Argentyny oraz honorowe – Hiszpanii i Autonomii Palestyńskiej. Mieszka na stałe w Berlinie.

Znany jest z krytyki władz Izraela. Wspiera organizacje humanitarne i kulturalne Autonomii Palestyńskiej.

Jest jednym z bohaterów filmu Hilary i Jackie.

Wraz ze swą młodzieżową orkiestrą był pierwowzorem postaci i metod pracy bohaterów filmu Crescendo #makemusicnotwar, jak oświadczyli na polskiej premierze reżyser i producentka.

                                     

3. Wybrane publikacje

  • 2003 A Life in Music, Arcade Publishing, ​ISBN 1-55970-674-0 ​
  • 2004 Parallels and Paradoxes: Explorations in Music and Society współautor: Edward W. Said, Vintage, ​ISBN 1-4000-7515-7 ​
Paralele i paradoksy. Rozmowy o muzyce i społeczeństwie współautor: Edward W. Said, PIW, Warszawa 2008, ​ISBN 978-83-06-03151-5 ​
  • 2009 Music Quickens Time, Verso, ​ISBN 1-84467-402-9 ​
                                     
  • Bostonu, Filadelfii pod tak znanymi dyrygentami jak: Władimir Aszkenazi, Daniel Barenboim Christoph von Dohnányi, Walerij Giergijew, Carlo Maria Giulini, James
  • koncerty kameralne w Muzeum Miasta Łodzi. Wystąpili: Garrick Ohlsson, Daniel Barenboim Aleksander Korsantia, Eugen Indjic, Siergiej Tarasow, Roman Rabinovich
  • Hogwood BBC Symphony Orchestra Pierre Boulez Berliner Philharmoniker Daniel Barenboim Simon Rattle Chicago Symphony Orchestra Riccardo Muti City of Birmingham
  • Bartóka i Prokofjewa. Współpracował z takimi znanymi dyrygentami, jak Daniel Barenboim Pierre Boulez, James Conlon, Christoph von Dohnányi, Charles Dutoit
  • Huxley, Wolfgang Karius, Jon Laukvik, Michael Matthes, Helga Schauerte, Daniel Roth, Wolfgang Rübsam, Dong - ill Shin, Marina Tchebourkina, Thomas Trotter
  • malarstwo i rzeźba: Louise Bourgeois 2004 muzyka: Mstisław Rostropowicz, Daniel Barenboim 2005 architektura: Jean Nouvel 2006 7 malarstwo i Rzeźba: Michelangelo
  • i sztuk teatralnych, dziennikarz Mailen Auroux 1988 tenisistka Daniel Barenboim 1942 dyrygent i pianista Jorge Mario Bergoglio 17 grudnia 1936
  • m.in. z takimi dyrygentami jak Claudio Abbado, Władimir Aszkenazi, Daniel Barenboim Leonard Bernstein, Pierre Boulez, Charles Dutoit, Carlo Maria Giulini
  • Fritts, amerykański muzyk country i soul zm. 2019 15 listopada Daniel Barenboim dyrygent i pianista pochodzenia żydowskiego 19 listopada Ojārs Grīnbergs

Użytkownicy również szukali:

...
...
...