Poprzednia

ⓘ Ludwik Krasucki




Ludwik Krasucki
                                     

ⓘ Ludwik Krasucki

Ludwik Krasucki, pierwotnie Ludwik Kaferman – polski dziennikarz i scenarzysta, działacz środowisk represjonowanych i kombatantów, wieloletni przewodniczący Stowarzyszenia Żydów Kombatantów i Poszkodowanych w II Wojnie Światowej.

                                     

1. Życiorys

Urodził się w Warszawie w zasymilowanej rodzinie żydowskiej, jako syn inżyniera Jakuba Kafermana 1897–1941 i Stefanii z domu Krasuckiej 1895–1970. Ze strony ojca matki, Nikodema Krasuckiego 1868–1942, był potomkiem pierwszego warszawskiego rabina Szlomo Zalmana Lipszyca. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Podczas II wojny światowej był żołnierzem Armii Krajowej i więźniem obozu koncentracyjnego Stutthof, gdzie był członkiem obozowego ruchu oporu. Po zakończeniu wojny wrócił do Polski. W latach 1954–1974 był dziennikarzem Trybuny Ludu. Od 1949 należał do PZPR. W latach 1954–1955 był sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Szczecinie.

W czasach PRL był odznaczony m.in.: Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Orderem Sztandaru Pracy II klasy, Medalem 10-lecia Polski Ludowej, Medalem 30-lecia Polski Ludowej i odznaką Zasłużony Działacz Kultury.

15 maja 2003 został nominowany przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego na stopień podporucznika oraz odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Pochowany jest na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie kwatera B17-5-11.

Ludwik Krasucki zasłużył się w rokowaniach na temat niemieckich odszkodowań dla polskich ofiar III Rzeszy; zrobił także wiele dla samego procesu ich wypłat. Położył duże zasługi we współpracy polsko-żydowskiej. W umiejętny sposób łączył interes środowiska żydowskiego z interesami wszystkich ofiar nazizmu.