Poprzednia

ⓘ Uniwersytet Techniczny w Delfcie




Uniwersytet Techniczny w Delfcie
                                     

ⓘ Uniwersytet Techniczny w Delfcie

Uniwersytet Techniczny w Delfcie – holenderska uczelnia w mieście Delft, największa i najstarsza uczelnia techniczna w Holandii. Kształci ponad 18 000 studentów, a w swojej kadrze posiada ponad 2500 naukowców. Jest członkiem ligi IDEA i jednym z 20 najlepszych uniwersytetów technicznych na świecie.

                                     

1. Historia

Powstanie

Uniwersytet powstał jako Królewska Akademia przygotowująca inżynierów do pracy dla krajowego przemysłu i wsparcia dla handlu 8 stycznia 1842 dekretem króla Wilhelma II Holenderskiego. Pierwszym dyrektorem i założycielem był Antoine Lipkens, jeden z pierwszych wynalazców telegrafu optycznego. Wkrótce po otwarciu akademia otrzymała swą pierwszą lokację na ulicy Oude Delft 95.

                                     

2. Wydziały

Nauczanie i badania na różnych kierunkach w ramach TU Delft mają miejsce na wielu wydziałach. Od powstania uniwersytetu liczba nowych wydziałów powoli wzrastała i w roku 1998 Uniwersytet Techniczny w Delfcie liczył prawie 16 wydziałów. Jednak stopniowo w ramach oszczędności i restrukturyzacji liczba ta spadła do 8 w 2008. Obecnie wydziały te oferują łącznie 14 kierunków licencjackich i 28 magisterskich. Szczegółowo, TU Delft podzielony jest na następujące jednostki wydziałowe:

  • Wydział Inżynierii Lądowej i Geologii CiTG
  • geologia
  • inżynieria lądowa
  • Wydział Architektury BK
  • Wydział Elektrotechniki, Matematyki i Informatyki EWI
  • elektrotechnika
  • matematyka techniczna
  • informatyka techniczna
  • Wydział Mechaniki, Żeglugi i Inżynierii Materiałowej 3mE
  • inżynieria mechaniczna
  • technika żeglugi
  • Wydział Projektowania Przemysłowego IO
  • Wydział Nauk Stosowanych TNW
  • nauki biologiczne i biotechnologia
  • nauki molekularne i technologia molekularna
  • fizyka techniczna
  • Wydział Lotnictwa i Kosmonautyki LR
  • Wydział Techniki, Zarządzania i Administracji Publicznej TBM
  • publiczna administracja w przemyśle.

W roku 1987 Uniwersytet Techniczny w Delfcie utworzył instytut Delft TopTech dla osób pragnących kształcić się podyplomowo. Program nauczania skupia się na związkach technologii i specyfiki funkcjonowania korporacji.

                                     

3. Jednostki ogólnouczelniane i międzywydziałowe

Dodatkowo Uniwersytet Techniczny w Delfcie podzielony jest na następujące instytuty badawcze:

  • Konsorcjum Systemów Inteligentnych
  • Międzynarodowe Centrum Badawcze Radarów i Systemów Transmisyjnych
  • Centrum Zasilania i Konwersji Elektromagnetycznej
  • Delfijskie Badania Uniwersyteckie
  • Delfijski Instytut Mikroelektroniki i Technik Submikronowych
  • Instytut Badawczy OTB
  • Zintegrowane Wytwarzanie Komputerowe
  • Holenderski Instytut Badań Materiałowych
  • Delfijski Instytut Obserwacji Ziemi i Systemów Kosmicznych
  • Delfijski Instytut Koitera
  • Międzynarodowe Centrum Badań nad Symulacjami, Ruchem i Technikami Nawigacyjnymi
  • Instytut Adhezji TU Delft
  • Klaster Delfijski
  • Grupa badawcza Hyperbody
  • ICTO Programma TU Delft
  • Delfijski Instytut Technologii Informacyjnych w Zastosowaniach Inżynieryjnych
  • Delfijski Instytut Energii Odnawialnej
  • Interduct
  • Delfijski Instytut Reaktorowy
  • Centrum Wiedzy
  • Centrum Wiedzy WMC AE


                                     

3.1. Jednostki ogólnouczelniane i międzywydziałowe Współpraca międzynarodowa

W 1996 rozpoczęła się współpraca pomiędzy Imperial College London, Uniwersytetem Technicznym w Helsinkach, RWTH w Akwizgranie oraz TU Delft dotycząca nauczania geologii na poziomie uniwersyteckim. Powstały wtedy dwa nowe programy nauczania, zwane EMC techniki wydobycia en EMEC techniki przetwarzania. Współpraca ta dała początek Federacji Europejskich programów nauczania geologii, w której uczestniczyły następujące uniwersytety:

Niemcy – RWTH Aachen Niemcy – Uniwersytet Techniczny w Berlinie Niemcy – Technische Universität Bergakademie Freiberg Holandia – Uniwersytet Techniczny w Delft Finlandia – Techniczny Uniwersytet Helsiński Słowacja – Uniwersytet Techniczny w Koszycach Polska – Politechnika Wrocławska Węgry – Politechnika Przemysłu Ciężkiego w Miszkolcu Wielka Brytania – University of Exeter Wielka Brytania – Camborne School of Mines Wielka Brytania – Imperial College London – nie bierze już udziału w tej federacji.

We wrześniu 2006 roku ETH, RWTH oraz TU Delft rozpoczęły wspólny program magisterski geofizyki stosowanej, jako efekt współpracy w ramach IDEA League. Studenci z Akwizgranu, Zurychu i Delftu mogą sami określić miejsce, gdzie chcą dokończyć swoją pracę magisterską. Wyjątkowym jest to, iż wymagania egzaminacyjne, program i zajęcia są wspólne dla wszystkich wymienionych uniwersytetów.

                                     

4. Badania naukowe

W 2001 roku naukowcy z tego Uniwersytetu zbudowali tranzystor składający się z jednej nanorurki węglowej. Jego rozmiar wynosi zaledwie jeden nanometr, a do zmiany swojego stanu potrzebuje on tylko jednego elektronu. Przewiduje się, że ten wynalazek pozwoli na konstruowanie układów miliony razy szybszych od obecnie stosowanych, a ich wielkość pozwoli na dalszą miniaturyzację urządzeń elektronicznych.

W 2014 roku Instytutowi Nanotechnologii w TU Delft udało się przeprowadzić pierwszą na świecie stabilną "teleportację” danych.

                                     

5. Uniwersytet Techniczny w Delfcie w rankingach uniwersyteckich

Poniższa tabela prezentuje zestawienie miejsca TU Delft w dwóch najważniejszych międzynarodowych rankingach: Akademicki Ranking Uniwersytetów Świata oraz Światowych Rankingach Uniwersytetów THES-QS. Puste miejsca oznaczają brak prowadzonego rankingu w danej kategorii w danym roku.

                                     

6. Rektorzy

  • 1988–1993: P.A. Schenck
  • 1984–1988: J.M. Dirken
  • od 2002: J.T. Fokkema
  • 1993–1997: K.F. Wakker
  • 1997–1998: J. Blaauwendraad
  • 1970–1973: H.R. van Nauta Lemke
  • 1998–2002: K.F. Wakker
                                     

7. Doktoraty honoris causa

Honorowe doktoraty zostały nadane przez Uniwersytet Techniczny w Delfcie stu ludziom pomiędzy 1906 i 2006. Byli to m.in.:

  • Prins Bernhard, 1951, książę holenderski
  • Gerrit Th. Rietveld, 1964, architekt
  • Cornelis Lely, 1907, inżynier budownictwa, ojciec Planu Delta
  • John Douglas Cockcroft, 1959, dyrektor Brytyjskiego programu atomowego
  • Abraham Kuyper, 1907, holenderski premier i teolog
  • Petrus Cuypers, 1907, architekt Rijksmuseum w Amsterdamie i Dworca Głównego w Amsterdamie
  • Santiago Calatrava, 1997, architekt
  • Gerard L.F. Philips, 1917, założyciel koncernu Philips
  • Albert Plesman, 1947, pionier lotnictwa
  • Hendrik P. Berlage, 1925, architekt
  • Hendrik Lorentz, 1918, fizyk i zdobywca Nagrody Nobla
                                     

8. Znani absolwenci

Laureaci Nagrody Nobla

  • Jacobus van ’t Hoff, zdobywca Nagrody Nobla w dziedzinie chemii
  • Simon van der Meer, zdobywca Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki

Architekci

  • John Habraken
  • Natalie de Vries
  • Michiel Riedijk
  • Willem Jan Neutelings
  • Francine Houben
  • Winy Maas
  • Kas Oosterhuis
  • Eric van Egeraat
  • Herman Hertzberger
                                     

8.1. Znani absolwenci Laureaci Nagrody Nobla

  • Jacobus van ’t Hoff, zdobywca Nagrody Nobla w dziedzinie chemii
  • Simon van der Meer, zdobywca Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki
                                     

8.2. Znani absolwenci Architekci

  • John Habraken
  • Natalie de Vries
  • Michiel Riedijk
  • Willem Jan Neutelings
  • Francine Houben
  • Winy Maas
  • Kas Oosterhuis
  • Eric van Egeraat
  • Herman Hertzberger
                                     

8.3. Znani absolwenci Pozostali

  • Bernard Tellegen, wynalazca pentody i żyratora
  • Johan van Veen, pomysłodawca planu Delta
  • Jan Arnoldus Schouten, matematyk
  • Warner T. Koiter, inżynier mechanik
  • Alexandre Horowitz, twórca maszynki Philishave
  • Walter Lewin, profesor fizyki na MIT
  • Adriaan van Wijngaarden, informatyk
  • Jan Roskam, profesor inżynierii kosmicznej na Uniwersytecie w Kansas
  • Felix Andries Vening Meinesz, geofizyk
  • Martinus Beijerinck, mikrobiolog, twórca wirusologii
  • Ad Bax, biofizyk
  • Lodewijk van den Berg, astronauta na wahadłowcu
  • Kazimierz Leski, żołnierz AK i wynalazca
  • Dirk Coster, odkrywca pierwiastka hafnu
                                     

8.4. Znani absolwenci Oficjele i ludzie biznesu

  • Jeroen van der Veer, przewodniczący zarządu Royal Dutch Shell
  • Karien van Gennip, były zastępca holenderskiego sekretarza ekonomii
  • Cornelis Lely, zarządca Surinamu i lider projektu Afsluitdijk
  • Frits Philips, były przewodniczący zarządu koncernu Philips
  • Gerard Philips, założyciel koncernu Philips
  • książę Johan-Friso of Orange-Nassau
  • Abdul Qadeer Khan, pakistański fizyk i ojciec pakistańskiej bomby atomowej
  • Paul Smits, były przewodniczący zarządu KPN
  • Jan van Bemmel, były rektor Erasmus Universiteit
  • Wim Dik, były przewodniczący zarządu KPN
  • Jo Ritzen, były holenderski sekretarz edukacji
  • Anton Mussert, holenderski polityk nazistowski w czasie II wojny światowej
  • Willem Schermerhorn, pierwszy holenderski premier po II wojnie światowej
  • Pieter Winsemius, były sekretarz w holenderskim ministerstwie budownictwa


                                     

9. Kobiety na Uniwersytecie Technicznym w Delfcie

Zdecydowana większość studentów uczelni to mężczyźni; najmniejsza dysproporcja znajduje się na wydziale budownictwa i wzornictwa przemysłowego. Również wśród pracowników naukowych liczba kobiet jest niska. Pierwszą kobietą profesorem jeszcze w czasach szkoły technicznej TH w Delft) została w latach 30. Toos Korvezee. W ostatnich dziesięcioleciach podjęto wiele inicjatyw mających na celu zwiększenie liczby kobiet na uniwersytecie. Dla uczniów szkół średnich w latach 90. zorganizowano dni Thea studiuje technikę później dni Dziewczyny studiują technikę, w czasie których promuje się uczelnię wśród jej potencjalnych studentek.