Poprzednia

ⓘ Naos




Naos
                                     

ⓘ Naos

Naos, cella – najważniejsze pomieszczenie w świątyni.

W starożytnej Grecji i Rzymie pomieszczenie, w którym umieszczano posąg bóstwa. Była to zamknięta przestrzeń sanktuarium, najczęściej prostokątna, zwykle poprzedzona przedsionkiem zwanym pronaos. W większych świątyniach naos był dzielony na trzy części nawy i poprzedzony pronaosem w postaci portyku. W jego tylnej części symetrycznie do pronaosu znajdował się często opistodomos, a między opistodomosem a naosem bywał umieszczany adyton.

W architekturze bizantyńskiej naosem zwano środkową część i sanktuarium kościoła zbudowanego na planie centralnym, czyli tę część, w której odbywały się czynności liturgiczne.

W starożytnym Egipcie naos był rodzajem relikwiarza lub pomniejszonej kaplicy z umieszczanym w niej posążkiem lub symbolem bóstwa, zazwyczaj lokowanej w najdalszej głębi sanktuarium. Dostęp do niego miał jedynie kapłan, a wyobrażenie bóstwa opuszczało to miejsce jedynie podczas codziennej jego porannej pielęgnacji lub z okazji uroczystych procesji.

Początkowo wykonywane tylko z drewna, naosy pojawiają się w okresie Średniego Państwa. Rzadkie jeszcze w czasach Nowego Państwa, w Epoce Późnej na ogół spotykane jako kamienne z granitu. Nazwą tą określano również wolnostojące kapliczki na ogół o wysokości 1-1.5 m poświęcone nie tylko bóstwom znacznym na przykład Hathor, Neit, lecz i pomniejszym np. domowym, jak Bes lub Toeris. Częste w Okresie Ptolemejskim, wykonywane były z taniego i łatwego w obróbce piaskowca.

Włączony do systemu znaków pisarskich, naos przedstawiany był też w postaci hieroglifu, występującego w dwóch postaciach: starszej i uproszczonej nowszej prostokąt. Nazwę wywodzi się od per-ur "wielki dom”; może ona nawiązywać do tradycji pierwszych świątyń Górnego Egiptu. Spotykana w sztuce staroegipskiej postać niosąca niewielki procesyjny naos określana jest greckim mianem naoforos najwcześniejsze przedstawienia pochodzą z czasów XVIII dynastii.

                                     
  • III wojnę świętą 356 346 p.n.e. Był to perypter dorycki z pronaosem, naosem i opistodomosem. Budowniczymi byli Spintaros z Koryntu, Ksenodoros i Agaton
  • są: rzut trójkonchowy lub prostokątny, we wnętrzu wydzielona nawa rum. naos i przednawie rum. pronaos a niekiedy także przedsionek i kaplica grobowa
  • przyłączone do Hiszpanii pokojowo. W 1405 Béthencourt przybił do zatoki Bahía de Naos Najmniejsza i słabo zaludniona wyspa archipelagu została szybko zdobyta
  • Nanticoke AOG - 66 USS Nantucket 1863, 1907, PG - 23 IX - 18, SP - 1153 USS Naos AK - 105 USS Napa 1862, AT - 32, LPA - 157 USS Narada SP - 161 USS Narcissus
  • językach zwana kościołem Zmartwychwstania Pańskiego gr. Ναός της Αναστάσεως, Naos tes Anastaseos, arab.  كنيسة القيامة Kanisat al - Kijama, lub Święte Zmartwychwstanie
  • celli znaleziono posąg rzeźbę Hermesa z małym Dionizosem dłuta Praksytelesa. Naos otaczały początkowo drewniane kolumny, wysokie na 5, 21 m po sześć z przodu
  • 6 mln lat temu. Mgławicę tę jonizują jasne, widoczne gołym okiem gwiazdy Naos ζ Puppis i Regor γ2 Velorum Obie znajdują się w odległości ok. 1100

Użytkownicy również szukali:

etat pur naos, naos poland,

...
...
...