Poprzednia

ⓘ Boris Tadić




Boris Tadić
                                     

ⓘ Boris Tadić

Boris Tadić, cyr. Борис Тадић – serbski polityk i psycholog, w latach 2000–2003 minister telekomunikacji Federalnej Republiki Jugosławii, następnie do 2004 minister obrony Serbii i Czarnogóry. Od 2004 do 2012 prezydent Serbii. Lider Partii Demokratycznej i następnie Partii Socjaldemokratycznej.

                                     

1. Życiorys

Syn Ljubomira Tadicia filozofa oraz członka Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk i Nevenki Tadić psycholożki. Jego dziadek od strony matki został zamordowany przez ustaszy.

Ukończył psychologię kliniczną na Uniwersytecie w Belgradzie. Jak sam wspominał, w czasach studenckich zaangażował się w działalność polityczną, z jej powodu przez miesiąc był aresztowany. Pracował później jako nauczyciel akademicki na macierzystej uczelni oraz jako psycholog kliniczny.

W 1990 znalazł się wśród założycieli Partii Demokratycznej, w połowie lat 90. został jednym z jej wiceprzewodniczących. W 1997 założył Centar modernih veština, organizację pozarządową na rzecz edukacji politycznej i obywatelskiej. Należał do liderów protestów przeciwko Slobodanowi Miloševiciowi którego odsunięto od władzy w 2000 i jednym z przywódców koalicyjnej Demokratycznej Opozycji Serbii. Przewodził frakcji DOS w jednej z izb federalnego parlamentu. Od listopada 2000 do marca 2003 w rządzie Federalnej Republiki Jugosławii sprawował urząd ministra telekomunikacji, następnie do kwietnia 2004 był ministrem obrony w gabinecie federalnym Serbii i Czarnogóry.

W 2003, po zamordowaniu Zorana Dindicia, wszedł w skład kolegialnego tymczasowego kierownictwa Partii Demokratycznej. W tym samym roku w przedterminowych wyborach do Zgromadzenia Narodowego zamykał partyjną listę wyborczą swojego ugrupowania, które w głosowaniu zajęło 3. miejsce, tracąc ponad 20 mandatów. W lutym 2004 wybrany na przewodniczącego demokratów, kierował tą formacją do 2012.

27 czerwca 2004 w drugiej turze wyborów na prezydenta Serbii uzyskał blisko 54% głosów, pokonując Tomislava Nikolicia z Serbskiej Partii Radykalnej. Stanowisko to objął 11 lipca 2004. 3 lutego 2008 w drugiej turze kolejnych wyborów uzyskał prezydencką reelekcję. Otrzymał wówczas nieco ponad 50% głosów, ponownie wygrywając z Tomislavem Nikoliciem.

W okresie jego prezydentury doszło do ostatecznego rozpadu Serbii i Czarnogóry 2006 oraz proklamowania niepodległości przez Kosowo 2008. W 2009 uzyskał międzynarodowy rozgłos medialny, kiedy to został ukarany grzywną za spożywanie alkoholu w miejscu publicznym przy okazji świętowania sukcesu piłkarskiej reprezentacji Serbii. W 2010 przyjechał do Vukovaru, gdzie w 1991 serbskie bojówki po zajęciu miasta wymordowały ponad 250 chorwackich pacjentów szpitala. W czasie wizyty publicznie przeprosił w imieniu państwa serbskiego za tę zbrodnię.

4 kwietnia 2012 ogłosił swoją rezygnację ze stanowiska i złożenie urzędu prezydenta ze skutkiem na następny dzień. Nastąpiło to na dziesięć miesięcy przed końcem swej drugiej kadencji, a decyzję tę motywował chęcią przeprowadzenia w maju 2012 jednoczesnych wyborów parlamentarnych i prezydenckich. Obowiązki prezydenta przejęła Slavica Dukić Dejanović, przewodnicząca Zgromadzenia Narodowego. Boris Tadić w wyborach prezydenckich ponownie ubiegał się o reelekcję. 20 maja 2012 w drugiej turze po raz trzeci zmierzył się z Tomislavem Nikoliciem, który w międzyczasie opuścił radykałów i powołał umiarkowaną Serbską Partię Postępową. Były prezydent przegrał wybory, otrzymując ponad 47% głosów.

W listopadzie 2012 na stanowisku przewodniczącego Partii Demokratycznej zastąpił go Dragan Dilas. Na początku 2014 opuścił to ugrupowanie. Stanął na czele Nowej Partii Demokratycznej, przekształconej później w Partię Socjaldemokratyczną.

                                     

2. Życie prywatne

Jego przodkowie pochodzą ze Starej Hercegowiny. Z pierwszą żoną, Veselinką Zastavniković, rozwiódł się w latach 90. Jego drugą żoną została Tatjana Tadić, z którą ma dwie córki.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...