Poprzednia

ⓘ Japońskie Siły Samoobrony




Japońskie Siły Samoobrony
                                     

ⓘ Japońskie Siły Samoobrony

Japońskie Siły Samoobrony – siły zbrojne Japonii utworzone 1 lipca 1954 roku po zakończeniu amerykańskiej okupacji kraju po II wojnie światowej. W 2017 roku siły zbrojne znalazły się na siódmym miejscu w rankingu najpotężniejszych wojsk świata prowadzonym przez Global Firepower.

Doświadczenia wojny światowej, do udziału w której popchnęła kraj polityka nacjonalizmu i militaryzmu, doprowadziły do uchwalenia pacyfistycznej konstytucji, której artykuł 9 zakazuje użycia siły jako sposobu rozwiązywania sporów międzynarodowych, jak również posiadania armii, floty i lotnictwa wojskowego. Interpretacja artykułu wywoływała i w dalszym ciągu wywołuje zaciekłe polityczne debaty.

                                     

1. Historia

Zakończenie chińskiej wojny domowej w 1949 roku i ustanowienie Chińskiej Republiki Ludowej doprowadziło do zmiany sytuacji politycznej i militarnej w basenie Pacyfiku. Wybuch wojny koreańskiej w 1950 roku i skierowanie na front jednostek amerykańskich stacjonujących w Japonii, czyniło ten kraj bezbronnym. Douglas MacArthur podjął decyzję o utworzeniu 75 tysięcznej Narodowej Rezerwy Policji, powiększonych w 1952 roku w Siły Narodowego Bezpieczeństwa. W 1954 roku przekształcono je w Japońskie Siły Samoobrony JSS.

Rozwój sytuacji międzynarodowej i kolejne zmiany polityczne w kraju wpływały na spostrzeganie roli i zadań JSS. Rozbudowa sił zbrojnych ZSRR na Dalekim Wschodzie, w tym na terenach, do których pretensje rości sobie Japonia Kuryle oraz radziecka inwazja na Afganistan 1979, doprowadziły w latach 80. do modernizacji i rozbudowy sił zbrojnych Japonii, zwłaszcza w dziedzinie obrony przeciwlotniczej i przeciwpodwodnej.

Wzrost znaczenia militarnego Chin, agresywna postawa Korei Północnej, w tym rozwój jej programu rakiet dalekiego zasięgu, zagrożenie terroryzmem itd. wywołują polityczną dyskusję na temat przyszłości Japońskich Sił Samoobrony.

W latach 2004-2006 w Iraku działała Japońska Grupa Odbudowy i Wsparcia licząca 600 żołnierzy; była to pierwsza operacja wojskowa poza granicami kraju od zakończenia II wojny światowej z wyjątkiem misji pod auspicjami ONZ.

                                     

2. Struktura i wyposażenie

W sensie prawnym Japońskie Siły Samoobrony nie są jednostkami wojskowymi, co wymusza specyficzny ich charakter. Wszyscy w nich służący formalnie są cywilami, sprawy prawne rozstrzyga zwyczajny sąd cywilny itd., konsekwentnie nie używa się militarnej nomenklatury. Brak na wyposażeniu broni stricte ofensywnych i dalekiego zasięgu: pocisków balistycznych, jednostek piechoty morskiej oraz amfibijnych itd. choć są od tego wyjątki. W 1999 roku na wyposażeniu JSS pojawiły się okręty desantowe typu Osumi zdolne do przerzutu wojska i broni pancernej i wyposażone w ciągły pokład lotniczy.7 kwietnia 2018 sformowano pierwszą brygadę piechoty morskiej od czasów drugiej wojny światowej.

Pod względem wyposażenia i wyszkolenia Japońskie Siły Samoobrony nie ustępują czołowym armiom świata. Budżet na "samoobronę” – w granicach 50 mld dolarów rocznie, jest piątym pod względem wysokości w skali globu. Silnie rozwinięta jest współpraca militarna ze Stanami Zjednoczonymi.

W skład JSS wchodzą:

  • Lądowe Siły Samoobrony
  • Morskie Siły Samoobrony
  • Powietrzne Siły Samoobrony.

Użytkownicy również szukali:

armia japonii 2019, japońskie siły powietrzne, polityka zagraniczna japonii, siły zbrojne korei południowej,

...
...
...