Poprzednia

ⓘ Asekuracja własna




                                     

ⓘ Asekuracja własna

Asekuracja własna – jest to rodzaj asekuracji we wspinaniu polegający na stosowaniu własnych, samodzielnie instalowanych punktów asekuracyjnych, w odróżnieniu od punktów zamontowanych w skale na stałe.

Podczas pokonywania drogi wspinaczkowej z własną asekuracją, prowadzący osadza przeloty i wpina do nich linę za pośrednictwem ekspresów lub karabinków. Po zakończeniu prowadzenia, przeloty te są demontowane – bądź przez drugiego, bądź ze zjazdu.

Drogi skałkowe pokonywane w całości z asekuracją własną są żargonowo nazywane tradami od Trad., z angielskiego Traditional climbing lub drogami dla smakoszy DDS. Przeciwieństwem takich dróg są drogi obite, wyposażone w komplet stałych punktów asekuracyjnych, takich jak spity, ringi lub stałe haki. Kompromisem pomiędzy tymi rodzajami dróg jest asekuracja mieszana, polegająca na umieszczeniu stałych przelotów jedynie w miejscach nieasekurowalnych tradycyjnie – pozostałe przeloty należy osadzać samodzielnie.

                                     

1. Technika

Wspinanie z własną asekuracją wymaga znacznie większego doświadczenia niż wspinaczka sportowa. Prócz umiejętności wspinaczkowych wymagana jest wiedza z zakresu poprawnego zakładania punktów asekuracyjnych.

Do budowy przelotów podczas wspinaczki z własną asekuracją używa się kości biernych oraz mechanicznych friendów, osadzanych w szczelinach i otworach skalnych, a także pętli zakładanych na turniczki lub duże bloki skalne, względnie przeciąganych przez skalne ucha. Poprawnie osadzony przelot powinien wytrzymać udar dużej siły działającej z określonego kierunku przy ewentualnym odpadnięciu, a ponadto nie powinien wypaść przy lekkich szarpnięciach w szerszym zakresie kierunków, związanych z ruchem liny przy wspinaniu się ponad osadzonym przelotem. Osadzanie kości w szczelinie skalnej w taki sposób, by ograniczyć ryzyko przypadkowego wypadnięcia, nazywane jest zacieraniem. Do wyjmowania zatartych kości a także głęboko wsuniętych friendów używa się jebadełka. Do przenoszenia dużej ilości szpeju, nieodłącznie towarzyszącemu wspinaczce z własną asekuracją, używa się szpejarek.

                                     

2. Etyka

Społeczność wspinaczkowa jest podzielona w kwestii "obijania" dróg czyli umieszczania na drogach stałych punktów asekuracyjnych. Część wspinaczy jest przeciwna obijaniu rejonów, w których istnieje możliwość stosowania własnej asekuracji. Wspinaczka z własną asekuracją w mniejszym stopniu ingeruje w wygląd skały, może być zatem uważana za bardziej proekologiczną. Częściowym kompromisem pomiędzy zwolennikami obijania dróg a zwolennikami wspinaczki tradycyjnej jest przyjęcie, że nie obija się dróg, na których istnieje możliwość dobrej asekuracji z kości i friendów z reguły, drogami takimi są rysy, oraz wprowadzenie stref ochrony rys, polegających na nieobijaniu dróg leżących w bezpośrednim sąsiedztwie rysy.

                                     
  • opisywane są jako Pazurek I, Pazurek II i Pazurek III. 7 z nich wymaga własnej asekuracji na pozostałych zamontowano stałe punkty asekuracyjne ringi Brak
  • wspinaczkowe o trudności od II do IV w skali polskiej. Wspinaczka na własnej asekuracji w ścianie zamontowany jest tylko jeden spit s Lejek IV, 7 m, Gipsowa
  • ringów zjazdowych, są tylko stanowiska zjazdowe. 22 drogi wymagają własnej asekuracji Paweł Haciski, Południowa część Jury Krakowsko - Częstochowskiej, Warszawa
  • specjalistycznych umiejętności związanych z technikami linowymi oraz asekuracją Ze względu na specyfikę terenu, poszukiwanie zaginionych osób często
  • ściany połogie lub pionowe. Wspinacze oczyścili ją, zamontowali na niej asekurację oni też nadali skale nazwę. W 2014 roku wykonali to wspinacze zrzeszeni
  • trudności od IV do VI.4 w skali trudności Kurtyki. Wspinaczka na własnej asekuracji nie zamontowano na niej żadnych punktów asekuracyjnych. Kiedyś ktoś
  • niej 10 dróg wspinaczkowych. Obok nazwy drogi podano stopień trudności i asekurację R - ringi, RZ - ringi zjazdowe Dziecięca Krucjata VI.1 3R RZ
  • drohickiej na Sejm Czteroletni w 1790 roku. 2 maja 1791 roku podpisał asekurację w której zobowiązał się do popierania projektu Ustawy Rządowej. Brał
  • Wybrany głosami szlachty Stanisław Leszczyński złożył na jego ręce tzw. asekurację z 24 czerwca 1704, zobowiązując się do oddania korony polskiej jego bratu

Użytkownicy również szukali:

zestaw friendów,

...
...
...