Poprzednia

ⓘ Pomoc de minimis




                                     

ⓘ Pomoc de minimis

Pomoc de minimis to pomoc publiczna, wsparcie państwa, udzielana małym i średnim przedsiębiorcom, która nie musi być zgłaszana do Komisji Europejskiej. Zgodnie bowiem z normą prawa rzymskiego de minimis non curat lex – prawo nie troszczy się o drobiazgi, pomoc o niewielkich rozmiarach nie powoduje naruszenia konkurencji na rynku.

Szczegółowe uregulowania zawarte są w rozporządzeniu Komisji UE nr 1407/2013 z 18 grudnia 2013, które weszło w życie 1 stycznia 2014, zastępując wcześniejsze rozporządzenie Komisji WE nr 1998/2006 z 15 grudnia 2006. Zgodnie z obowiązującymi przepisami, zgłoszeniu nie podlega pomoc publiczna w wysokości nieprzekraczającej 200 tys. euro w ciągu 3 lat.

Konstrukcja pomocy de minimis opiera się nie na wyłączeniu jej spod ogólnego zakazu konkurencji art. 107 i 108 TFUE na mocy aktu prawnego, na uznaniu i jedynie potwierdzeniu tego w rozporządzeniu Komisji, że pomoc ta jest na tyle drobna, że nie zagraża zasadom wolnego rynku. Stąd też tytuł rozporządzenia: "w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis ".

                                     

1. Zakres

Wsparcie de minimis obejmuje m.in.najbardziej popularne dotacje ze środków unijnych. Ponadto państwo może w tym przypadku wesprzeć właścicieli firm poprzez m.in. zwolnienia z podatku od nieruchomości czy dotacje na cele środowiskowe. Pomoc de minimis może być udzielana przedsiębiorcy w różnych formach:

  • dofinansowania szkoleń,
  • gwarancji kredytowych.
  • umorzenia odsetek ZUS,
  • jako jednorazowa amortyzacja środka trwałego,
  • umorzeń zwolnień podatkowych,
  • dotacji na inwestycje,
                                     

2. Limit

Zgodnie z przepisami całkowita kwota pomocy de minimis przyznanej przez państwo członkowskie jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć 200 000 EUR bruttook. 867000 złotych w okresie trzech lat kalendarzowych. Wyjątkiem są przedsiębiorstwa z sektora drogowego transportu towarów, gdzie limit otrzymanej pomocy wynosi 100 000 EUR. Jednakże świadczenia usług zintegrowanych, w których sam transport jest tylko jednym z elementów usługi np. usług przeprowadzkowych, pocztowych lub kurierskich albo usług obejmujących zbieranie i przetwarzanie odpadów, nie należy uznawać za usługi transportowe.

Wartość otrzymanej pomocy de minimis można sprawdzić w Urzędzie Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Istnieje nawet aplikacja SHRIMP, która ma ułatwić ten proces. Pułap pomocy gwarantuje nie wywieranie wpływu na wymianę handlową pomiędzy państwami członkowskimi Unii oraz nie zagraża konkurencji rynkowej. Małe i średnie przedsiębiorstwa definiuje zalecenie KE 2003/361/WE 1 oraz załącznik I do rozporządzenia WE nr 800/2008 2.

Gdy w ciągu ostatnich trzech lat limit został przekroczony, przedsiębiorstwo nie może skorzystać z innych form wsparcia, będzie także zmuszone oddać uzyskaną ponad limit pomoc wraz z odsetkami.

                                     

3. Ograniczenia

Pomoc de minimis przeznacza się na rozwój przedsiębiorstw, jej celem nie jest ratowanie firm, które są w kiepskiej kondycji finansowej. Jednym z czynników wykluczających możliwość skorzystania ze wsparcia jest fakt, iż firma znajduje się w trudnej kondycji ekonomicznej. O wsparcie de minimis nie mogą ubiegać się także przedsiębiorcy:

  • z sektorów rybołówstwa i akwakultury,
  • zajmujący się produkcją podstawową produktów rolnych.

De minimis nie obejmuje również pomocy uwarunkowanej pierwszeństwem korzystania z towarów krajowych do towarów z zagranicy. Ponadto nie można ubiegać się o wsparcie na działalność związaną z wywozem do państw trzecich lub państw członkowskich ani na działalność w sektorze przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych w następujących przypadkach:

  • kiedy wysokość pomocy ustalana jest na podstawie ceny lub ilości takich produktów nabytych od producentów podstawowych lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorstwa objęte pomocą;
  • kiedy przyznanie pomocy zależy od faktu przekazania jej w części lub w całości producentom podstawowym.

Szczegółowe postanowienia dotyczące pomocy de minimis zawarte są w rozporządzeniu Komisji UE nr 1407/2013 z 18 grudnia 2013, które weszło w życie 1 stycznia 2014, zastępując wcześniejsze rozporządzenie Komisji WE nr 1998/2006 z 15 grudnia 2006.