Poprzednia

ⓘ Olejak




                                     

ⓘ Olejak

Olejak to powszechnie używana nazwa odzieży wierzchniej impregnowanej parafiną. Są to głównie kamizelki, kurtki, płaszcze, spodnie i kapelusze np. kurtka olejakowa, płaszcz olejakowy. Odzież "olejakowa” ma specyficzny wygląd i wydziela charakterystyczny oleisty intensywny zapach.

                                     

1. Historia

Tradycja odzieży "olejakowej” sięga kilkuset lat. Żeglarze na całym świecie poczynając od Wielkiej Brytanii, Kanady, Australii i Nowej Zelandii potrzebowali odzieży wierzchniej zapewniającej ochronę przed wyjątkowo niekorzystnymi warunkami panującymi na morzach i oceanach.

Początkowo by chronić się przed ciągle wiejącym, zimnym, silnym wiatrem oraz wodą morską i deszczem zaczęto używać do szycia płaszczy i pałatek materiału z płótna żagli nasączonego olejem lnianym. Wytworzona w ten sposób odzież była trwała i skutecznie chroniła swych właścicieli przed deszczem i wiatrem. Tak narodził się pierwowzór dzisiejszych "olejaków”.

W XIX wieku płótno z żagli zastąpiono tkaniną z bawełny i dzięki temu stały się lżejsze i trwalsze. Wkrótce "olejaki” przyjęły się na całym świecie i nie tylko wśród ludzi morza lecz także wśród farmerów, stockmanów i kowbojów.

Kolejny postęp technologiczny nastąpił w okresie międzywojennym. Nasączanie materiałów olejem lnianym zostało zastąpione przez impregnację wcieraną parafiną. Zamiana środka impregnującego sprawiła, że odzież "olejakowa” stała się bardziej oddychająca i nie żółkła z upływem czasu. Materiał stał się mniej sztywny i umożliwiał większą swobodę ruchu.

W czasie II wojny światowej płaszcze "olejakowe” były używane jako ochronne okrycie wierzchnie dla marynarzy alianckich okrętów podwodnych i statków. To dzięki marynarzom, już po II wojnie światowej, płaszcze stały się niezmiernie popularne wśród motocyklistów na całym świecie. Che Guevara używał płaszcza olejakowego podczas swojej słynnej podróży motocyklowej przez Amerykę Łacińską.

Dzisiejsza odzież "olejakowa” zachowała tradycyjny wygląd i dalej cechuje się doskonałą odpornością na wiatr i deszcz przy zachowaniu oddychalności materiału. Przy produkcji nie używa się jak niegdyś grubego płótna lecz najwyższej jakości bawełny.

Do produkcji markowej odzieży "olejakowej” wykorzystuje się wysokogatunkową, gęsto tkaną bawełnę egipską o najdłuższych i najmocniejszych włóknach.

                                     
  • batalion WOP. Osobny artykuł: batalion ochrony pogranicza. por. kpt. Ryszard Olejak - 1949 - 1950 Dyslokacja batalionu przedstawiała się następująco: dowództwo
  • Chorągwi: hm. Bogumiła Rakusa - Szuszczewska HR Wiece - komendantka: phm Karolina Olejak HR Wiece - komendantka: hm. Maria Sulewska HR Wiece - komendantka: hm. Marta
  • strażnica WOP Wolfschau 3 strażnica WOP Bande 1946 rok. por. Ryszard Olejak był 10.1946 1948 Mieczysław Kręglicki 02.01.1950 09.05.1950 st. sierż
  • Bienias, ks. Benedykt Świder, ks. Jan Wilczek, ks. Alfred Eckert, ks. Julian Olejak ks. Jerzy Wybraniec, ks. Werner Goriwoda, ks. Jan Świerczok, ks. Lucjan
  • Hrycykiewicz do XI 1922 OE Chrzanów PKU Wadowice urzędnik wojsk. XI rangi Jan Olejak od XI 1922 urzędnik wojsk. XI rangi Adolf Weiss od 23 V 1923 por. san
  • spalin generowanych przez pierwsze silniki Phantomów a także Ölofen olejak Nawiązując do pisowni oficjalnej nazwy Phantom, wytwórnia McDonnell wyprodukowała