Poprzednia

ⓘ Incitatus




                                     

ⓘ Incitatus

Incitatus − ulubiony koń wyścigowy cesarza Kaliguli.

O życiu Incitatusa na dworze Kaliguli pisze Swetoniusz w swoich Żywotach Cezarów. Według niego Incitatus jako koń wyścigowy miał prawo do spokoju i odpoczynku. Nad tym, by w noc przed wyścigami nikt mu nie przeszkadzał, czuwali pretorianie uciszając nocne hałasy. Poza tym rumak miał mieszkać w marmurowej stajni, chodzić okryty purpurą i w uprzęży ozdobionej drogimi kamieniami, jadać ze żłobu z kości słoniowej. W końcu koń dostał umeblowany dom i służbę, żeby zaproszeni w jego imieniu goście mogli wygodniej ucztować.

Inny pisarz, Kasjusz Dion, dodaje, że konia karmiono "złotym jęczmieniem". Incitatus regularnie uczestniczył w ucztach wydawanych przez Kaligulę: przy tej okazji cesarz wznosił toasty za zdrowie rumaka. Mianował go też kapłanem. Obaj pisarze podają, że Kaligula miał zamiar uczynić Incitatusa konsulem. Śmierć Kaliguli i zmiana na cesarskim tronie zniweczyła te plany.

                                     

1. Incitatus w literaturze

Następca Kaliguli, cesarz Klaudiusz, według powieści "Klaudiusz i Messalina ” autorstwa Roberta Gravesa, sprowadził życie Incitatusa do czysto końskich wymiarów. Zwierzę musiało opuścić stajnię o ścianach pokrytych freskami, wypełnioną drogocennymi sprzętami, zrezygnować z kosztownych okryć i specjalnych stajennych. Odtąd przysługiwała mu tylko dzienna racja konia kawaleryjskiego. Po tak radykalnym zmniejszeniu dochodów Incitatus nie mógł dłużej być członkiem senatu, bo był za ubogi. W ten sposób Klaudiusz nie pozwolił, by rumak pozostał senatorem przez kolejne trzy lata brakujące mu do awansu na konsula, czego wymagało prawo rzymskie. Koń w zwykłej stajni zamieszkał jednak ze swoją żoną Penelopą, która, gdy jej małżonek uczestniczył w wyścigach, często nosiła na swoim grzbiecie Kaligulę.

Zbigniew Herbert poświęcił Incitatusowi wiersz Kaligula, zakończony słowami: o pośmiertnych losach jego mięsa milczy Tacyt.

                                     
  • koń Aleksandra Wielkiego Bucefał, ulubiony koń wyścigowy Kaliguli Incitatus literackie: konie Old Shatterhanda i Winnetou z powieści Karola Maya
  • 1979 roku, reż. Tinto Brass Kaligula sztuka dramat Alberta Camusa Incitatus R. Auguet, Kaligula, s. 20. R. Auguet, Kaligula, s. 10. R. Auguet, Kaligula
  • nie jest koniem Bucefał Burak centaur hipogryf hipoterapia hippokamp Incitatus jednorożec kelpie konik z Dalarna koń trojański Łysek z pokładu Idy Nasza
  • według Swetoniusza planował powierzenie urzędu konsula swojemu koniowi, Incitatusowi W końcu został zamordowany przez spiskowców. Po śmierci Kaliguli rozważano