Poprzednia

ⓘ Film




                                               

Film sportowy

Film sportowy – gatunek filmu fabularnego, którego akcja i tematyka związana jest ze sportem. Zapoczątkowany w 1915 r. w niemym filmie pt. Charlie bokserem z udziałem Charliego Chaplina.

                                               

Film krótkometrażowy

Film krótkometrażowy – film, którego czas projekcji nie przekracza 30–60 minut. Granica ta nie jest ściśle określona. Niegdyś za filmy krótkometrażowe uznawano filmy o długości do 20–30 minut, co było związane z tym, że prezentowano je głównie jako dodatki do filmów długometrażowych w kinach. Obecnie filmy te są zazwyczaj prezentowane przez stacje telewizyjne, które preferują metraż zbliżony do pełnej godziny. Granica 60 minut jest używana między innymi w czasie selekcji filmów podczas Krakowskiego Festiwalu Filmowego. Także International Documentary Filmfestival Amsterdam różnicuje filmy ...

                                               

Film komediowy

Film komediowy, komedia filmowa – film przedstawiający sytuacje i postacie wywołujące u widzów efekt komiczny. Komedia istnieje od zarania dziejów sztuki filmowej – za pierwszy film komediowy uchodzi Polewacz polany autorstwa braci Lumière. Komedii nie cechuje określona konwencja fabularna, ale efekt, jaki wywołują one w widzu. Początki komedii filmowej kryją się w slapsticku zwanym także burleską, opartym głównie na gagach konstruujących związki przyczynowo-skutkowe w danym dziele. Slapstick główną popularność przeżył za sprawą Macka Sennetta i jego wytwórni Keystone, zaś został artystycz ...

                                               

Film wojenny

Film wojenny − gatunek filmowy dotyczący wojny − zwykle skoncentrowany na bitwach lądowych, morskich lub powietrznych, czasem skupiający się także na losach jeńców wojennych, tajnych operacjach wojskowych, treningu adeptów i innych powiązanych tematach. Filmy wojenne ogniskują się również na życiu codziennym żołnierzy lub cywilów w czasie wojny, bez ukazania obrazu bitwy. Wątki przedstawione w kinie wojennym mogą być fikcyjne, oparte na kanwie wydarzeń historycznych lub biograficzne. Termin film antywojenny używany jest czasem do opisania projektów filmowych, które wprowadzają widza w świa ...

                                               

Dramat

Dramat – jeden z trzech rodzajów literackich. Jest to właściwie rodzaj sztuki na granicy teatru i literatury. Dzieło dramatyczne zaliczane jest do literatury jedynie w warstwie słownej, natomiast w swojej realizacji widowiskowej należy do wielotworzywowej sztuki teatru. W dziele dramatycznym nie występuje podmiot literacki lub jego rola jest ograniczona do minimum, świat przedstawiony jest opisywany poprzez działania i wypowiedzi w pełni usamodzielnionych postaci. Akcja w klasycznych formach dramatu jest wyraźnie zarysowana i ma ustalony tok przebiegu. Postacie występujące w dramacie są ch ...

                                               

Film familijny

Film familijny, film rodzinny – gatunek filmowy, który zawiera treści dotyczące świata dzieci lub odnosi się do nich w kontekście domu i rodziny. Film familijny jako gatunek skierowany jest przede wszystkim do dzieci, jak również dla szerokiej publiczności. Filmy familijne realizowane są według zróżnicowanej formy gatunku filmowego.

Film
                                     

ⓘ Film

Film – utwór audiowizualny, składający się ze scen, które składają się z jednego lub więcej ujęć. Pierwotnie filmy wyświetlano w kinach, współcześnie również w telewizji i za pomocą innych urządzeń, takich jak magnetowidy, odtwarzacz DVD, blu-ray.

                                     

1.1. Technika filmowa Nośniki

Podstawowym nośnikiem, na którym był utrwalany i z którego wyświetlano film, była światłoczuła błona fotograficzna 35 mm. Na taśmie filmowej obraz jest zapisany w postaci pojedynczych kadrów, przesuwających się w projektorze kinowym z prędkością 24 klatek na sekundę w epoce kina niemego było to 16 klatek na sekundę.

Rzadziej stosowane były inne szerokości taśmy: 70, 16, 8 mm i super 16 i super 8. Dla potrzeb telewizji filmy rejestruje się także na nośnikach magnetycznych Beta SP i cyfrowych.

                                     

1.2. Technika filmowa Proporcje ekranu

Początkowo filmy wyświetlano na ekranach w proporcji 1:1.33 podstawa 4, wysokość 3 – taki format przyjęto też dla ekranu telewizyjnego. Po wprowadzeniu na taśmę filmową ścieżki dźwiękowej format standardowy to 1:1.37. W walce z rosnącą konkurencją telewizji w latach 50. XX wieku wynaleziono szeroki panoramiczny ekran cinemascope. W kamerach i projektorach zastosowano obiektywy anamorfotyczne; ekran wydłużył się do proporcji 1:2.55. W latach 60. prowadzono tzw. cineramę z wykorzystaniem taśmy 70 mm, z ekranem w proporcjach 1:2.75.

Obecnie w kinach najczęściej stosuje się format pośredni tzw. kaszetę 1:1.66 lub 1:1.85, a taśma 70 mm znalazła zastosowanie przy wyświetlaniu obrazów trójwymiarowych w systemie IMAX. Ekran ma tu proporcje 1:1.43, a kadr jest ustawiony na taśmie poziomo, a nie pionowo jak na taśmie 35 mm.

                                     

1.3. Technika filmowa Rozwój technologiczny

Większość współczesnych filmów jest udźwiękowiona – to znaczy, że posiada dźwięk ściśle zsynchronizowany z obrazem. Dawniej popularne były filmy nieme, na których wszystkie teksty pojawiały się w formie napisów.

W historii filmu istniało kilka momentów przełomowych. Pierwszym z ważniejszych było wprowadzenie dźwięku, później koloru, różnych formatów ekranów np. ekran panoramiczny – cinemascope, filmów trójwymiarowych zob. IMAX, dźwięku stereofonicznego Dolby Stereo. Jednym z ostatnich przełomów było pojawienie się technologii cyfrowej zarówno przy efektach inscenizacyjnych jak i przy rejestracji obrazu High Definition. Dotyczy to szczególnie filmu animowanego, gdzie coraz powszechniejsza jest animacja 3D imitująca przestrzeń trójwymiarową zobacz np. Final Fantasy – realistyczną animację 3D, imitującą film aktorski.

                                     

2. Typy filmów

Film to bardzo obszerna dziedzina i można ją podzielić na wiele sposobów. Podstawowy i najbardziej popularny z nich to podział na rodzaje:

  • film eksperymentalny - utwór przynależący do tego rodzaju nie musi np. być oparty o scenariusz, opowiadać historii, stosować powszechnie przyjętych zasad języka filmu. Film eksperymentalny przyjmuje dwie podstawowe formy: abstrakcyjną lub asocjacyjną. W tej pierwszej opiera się w całości na właściwościach, jakie niesie ze sobą obraz kolor, kształt. W drugiej zaś główną formą oddziaływania jest zestawianie rozmaitych elementów, niekiedy z pozoru do siebie nieprzystających, w celu wyrażenia autorskiej idei.
  • film animowany – tworzony za pomocą klasycznych technik poklatkowych – rysunkowych lub przestrzennych np. lalkowych i plastelinowych lub najnowszych technik komputerowych – animacji 3D,
  • film oświatowy – dla celów dydaktyczno-instruktażowych,
  • film fabularny – aktorski film fikcji,
  • film dokumentalny – film o treści niefikcyjnej, dokumentujący rzeczywistość,
  • film propagandowy – dla celów jakich w danym momencie wymaga propaganda,

Pojęcie filmu w społecznej świadomości najczęściej kojarzy się jednak z rozrywkowymi aktorskimi filmami fikcji nazywanymi też fabularnymi.

W zależności od długości filmy dzielą się na

  • krótkometrażowe – do 22 minut,
  • średniometrażowe – od 22 do 55 minut,
  • pełnometrażowe – ponad 55 minut – przeciętnie 90-132 minut.

Dla telewizji powstają seriale telewizyjne złożone z wielu odcinków. Najczęściej stosowane długości odcinków to 13, 15, 25, 30, 50 minut.