Poprzednia

ⓘ Kościół św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu




Kościół św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu
                                     

ⓘ Kościół św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej w Kędzierzynie-Koźlu

Kościół pw. św. Zygmunta i św. Jadwigi Śląskiej – kościół parafii rzymskokatolickiej w Kędzierzynie-Koźlu, w województwie opolskim, należący do dekanatu Koźle diecezji opolskiej, mający status obiektu zabytkowego, który został ufundowany przez barona Jana von Oppersdorffa, a następnie konsekrowany w 1570, będący jednym z najstarszych obiektów w mieście, zbudowany z cegły, w stylu neogotyckim. Fasada z wejściem głównym usytuowana jest od ulicy Pamięci Sybiraków.

                                     

1. Architektura

Kościół składa się z nawy głównej zakończonej prezbiterium z ołtarzem wykonanym przez firmę Ericha Adolfa z Wrocławia według proj. prof. Paula Plontke z Berlina oraz dwóch kaplic bocznych naw pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa i Najświętszej Maryi Panny, oraz dobudowanych dwóch wież i zakrystii. Ma około 45 m długości i 25 m szerokości.

Budynek jest murowany początkowo drewniany, pseudohalowy, w stylu neogotyckim, wielokrotnie przebudowywany. Mury otoczone są przyporami. Wieża główna kościoła wykonana została w stylu gotycko-renesansowym z zainstalowanym dzwonem o nazwie Santa Maria o średnicy 120 cm z napędem elektrycznym, a druga wieża kruchta, jest niższa, komunikacyjna, ze schodami kręconymi. Dach dwuspadowy z małą wieżyczką na sygnaturkę obecnie zdemontowaną, w środku kalenicy, pokryty dachówką.

                                     

1.1. Architektura Nawa główna

Kościół jest przykryty sklepieniem krzyżowo-żebrowym, a prezbiterium sklepieniem sieciowym, wokół którego umieszczono pięć witraży według proj. Bernharda Latazky z Berlina, z centralnym przedstawiającym scenę ukrzyżowania oraz czterech bocznych poświęconych: Trójcy Św., narodzeniu Jezusa, Zmartwychwstaniu i Duchowi Św.

Retabulum ołtarzowe złożone jest z dwóch blach umieszczonych po obu stronach tabernakulum na których znajduje się osiem scen biblijnych: czterech ze Starego Testamentu strona prawa i czterech z Nowego Testamentu strona lewa oraz dodatkowymi przymocowanymi do nich drążkami zwieńczonymi figurami aniołów. Na szczycie ołtarza widoczny łaciński napis PANIS VITAE VITIS VERA, co można przetłumaczyć jako "Prawdziwy Chleb i Winorośl Życia”. Pod mensą ołtarzową umieszczono scenę Ostatniej Wieczerzy. Przy ołtarzu głównym, po lewej stronie znajduje się Obraz Matki Bożej Szkaplerznej zwany również Obrazem Matki Bożej Opawskiej, a po prawej w mensie umieszczono relikwiarze patronów kościoła wykonane przez artystę Pawła Bagińskiego oraz relikwiarz św. Jana Pawła II.

Na łuku tęczowym umieszczono figury Jezusa Miłosiernego, a poniżej św. Faustyny Kowalskiej z jej relikwiarzem ukrytym w mensie wspornikowej. Ponadto w nawie umieszczono na ścianie bocznej od zakrystii figurę św. Zygmunta, na filarach figury: św. Jana Nepomucena, św. Jacka, św. Jadwigi Śląskiej, św. Melchiora Grodzieckiego i św. Franciszka z Asyżu. W centrum nawy od strony zakrystii znajduje się zabytkowa ambona z baldachimem, połączona ze ścianą kościoła. Sień przy wejściu głównym otoczona ornamentową kratą z zamontowanymi na niej wrotami, przy której wmurowano tablicę pamiątkową poświęconą Sybirakom.

                                     

1.2. Architektura Kaplica Najświętszego Serca Pana Jezusa

Ołtarz boczny w kaplicy Najświętszego Serca Pana Jezusa jest tryptykiem z centralnym obrazem triumfującego Serca Jezusa oraz czterech bocznych obrazów ze scenami męki Pańskiej pędzla prof. Paula Plontke, usytuowanych na skrzydłach. Po złożeniu skrzydeł wyłania się scena umycia nóg św. Piotrowi przez Jezusa w Wieczerniku. Na szczycie ołtarza umieszczono złoty krzyż, a poniżej niego symbol Ducha Świętego w postaci Gołębicy. Pod mensą ołtarzową widoczne są trzy reliefy. Ponadto w kaplicy zawieszono trzy obrazy: Jezusa Miłosiernego, w przejściu do nawy głównej oraz św. Jadwigi Śląskiej i św. Notburgi, na ścianie północno-zachodniej. Na końcu kaplicy pod chórem umieszczono figurę św. Antoniego trzymającego na swym ręku małego Jezusa. Od 2012, przy ołtarzu Najświętszego Serca Pana Jezusa odbywa się wieczysta adoracja Najświętszego Sakramentu.

                                     

1.3. Architektura Kaplica Najświętszej Maryi Panny

W drugiej bocznej kaplicy poświęconej Najświętszej Maryi Pannie umieszczony został Obraz Matki Boskiej z Koźla, z lat 1420–1430. Pod posadzką kaplicy znajduje się krypta grobowa trójki krewnych fundatora kościoła z rodu Oppersdorffów. Ponadto w kaplicy umieszczono na filarze figurę św. Anny ze swoją córką Maryją, na bocznej ścianie św. Józefa trzymającego na swym ręku małego Jezusa oraz zamontowano pamiątkową tablicę obchodu jubileuszowego roku 2000, przy której ustawiono na stojaku figurę Matki Bożej Fatimskiej. W przedłużeniu tej nawy, idąc dalej, na ścianie południowo-wschodniej wisi gotycki Krucyfiks z XVI wieku, a pod chórem umieszczono figurę Niepokalanego Serca Maryi. Obok, po lewej stronie zawieszono obraz z wizerunkiem kapucyna św. Ojca Pio OFMCap.

W kościele zainstalowano w 1929 organy firmy Rieger, wyposażone w 44 głosy o trzech manuałach, wolnostojące piszczałki prospektowe, pneumatyczne traktury i wiatrownice stożkowe.

Plac wokół kościoła dawniej cmentarz otoczony jest murem oporowym. Za prezbiterium na postumencie stoi figura Chrystusa, a koło głównego wejścia krzyż misyjny z 1930. Przy bocznym wejściu zachodnim umieszczono drugi krzyż poświęcony pamięci bł. Jerzego Popiełuszki. Nieopodal jego usytuowano grobowiec zmarłych pasterzy parafii.



                                     

2. Historia

Pochowani w krypcie grobowej pod kaplicą NMP

  • Ursula von Hake †1596 – matka barona Wilhelma II von Oppersdorff-Aich-Friedsteina;
  • baron Wilhelm II von Oppersdorff-Aich-Friedstein 1554–1598 – bratanek fundatora kościoła barona Jana von Oppersdorffa;
  • hrabina von Hardeck †1607 – właścicielka Kłodzka, szwagierka barona Wilhelma II von Oppersdorff-Aich-Friedsteina.

Pochowani w grobowcu przy kościele

  • ks. Ludwik Rutyna 1917–2010 – polski duchowny rzymskokatolicki, proboszcz parafii, infułat i działacz kresowy.

Użytkownicy również szukali:

kościół pw św jadwigi i zygmunta kędzierzyn - koźle,

...
...
...