Poprzednia

ⓘ Ulica Antoniego Małeckiego w Poznaniu




Ulica Antoniego Małeckiego w Poznaniu
                                     

ⓘ Ulica Antoniego Małeckiego w Poznaniu

Ulica Małeckiego w Poznaniu znajduje się na Łazarzu, na obszarze jednostki pomocniczej Osiedle Św. Łazarz. Została wytyczona w końcu XIX w. w miejscu polnej drogi, otoczonej przez łąki i stawy, do 1919 r. nosiła nazwę de Prinzenstrasse. Obecna nazwa nadana ku czci Antoniego Małeckiego. Biegnie od Rynku Łazarskiego na południu do ul. Gąsiorowskich na północy. Kolejne przecznice, to tworzące kwadratowy placyk ul. Łukaszewicza i ul. Graniczna, ul. Strusia oraz ul. Kanałowa.

Już w początkowym okresie istnienia w szybkim tempie została zwarcie zabudowana 3-4 piętrowymi domami czynszowymi. Wyróżniają się budynki nr 16 z 1902 r. ze sgraffitową dekoracją elewacji proj. pracowni Oskara Hoffmanna i nr 27, na rogu ul. Strusia, z ceramiczną dekoracja secesyjną, zbudowany dla kupca Oskara Stillera zapewne proj. pracowni Oskara Hoffmanna, a także nr 22 z secesyjnym wystrojem elewacji, czy sztukaterie portalu w domu nr 24. Domy nr 35 i 37 projektował Emil Asmus w latach około 1900-1905.

W okresie międzywojennym mieszkało tu kilku artystów malarzy, m.in. pod nr 10 Zdzisław Eichler, pod nr 26 Eugeniusz Dąbrowa Dąbrowski i pod nr 27 Damazy Kotowski.