Poprzednia

ⓘ Loudness war




Loudness war
                                     

ⓘ Loudness war

Loudness war – tendencja we współczesnym przemyśle muzycznym, aby nagrywać, produkować i dystrybuować nagrania o coraz większej głośności i kompresji dynamiki. Celem takich zabiegów jest postrzeganie nagrań jako wyróżniających się wobec innych.

Kompresja dynamiki sprawia, że sztucznie zwiększa się pod względem natężenia dźwięki z pułapu najcichszych, przez co ogólnie cały utwór brzmi o wiele głośniej, nie ma już mowy o jakiejkolwiek naturalności brzmienia instrumentów.

Przy porównaniu dwóch nagrań o różnych poziomach prawdopodobne jest, że to głośniejsze zostanie ocenione jako brzmiące "lepiej i wyraźniej”. Wiąże się to ze sposobem, w jaki ludzkie ucho odbiera różne poziomy ciśnienia akustycznego: umiejętność rozróżniania zmian częstotliwości dźwięku zmienia się wraz ze zmianami w ciśnieniu akustycznym. Im bardziej to ciśnienie wzrasta, tym więcej niskich i wysokich dźwięków człowiek jest w stanie rozpoznać.

Podniesienie ogólnej głośności nagrania prowadzi do powstania utworów, które są maksymalnie głośne od początku do końca. Poziom głośności zostaje więc spłaszczony, a muzyka ma niewielki zakres dynamiki tzn. małą różnicę między głośnymi i cichymi fragmentami. Mały zakres dynamiki sprawia, że słuchanie takich utworów staje się męczące. Dostrzegają to przedstawiciele przemysłu muzycznego np. inżynierowie dźwięku Doug Sax, Geoff Emerick. Powiększanie głośności utworów skrytykował też Bob Dylan, który stwierdził: Słucha się tych nowych płyt i są okropne, dźwięk je całkowicie przykrywa. Nie można niczego rozróżnić: ani wokalisty, niczego – zupełnie jak szum. Ta sama technika kompresja dynamiki jest stosowana we wszystkich reklamach radiowych i telewizyjnych reklamy są w odbiorze przez słuch kilka razy głośniejsze od filmów.

Drugim możliwym efektem jest zniekształcenie dźwięku, określane jako przesterowanie ang. clipping. Medium cyfrowe nie może wygenerować sygnału większego niż jego pełna skala, dlatego też, jeśli poziom sygnału zostanie podwyższony powyżej tej granicy, fala dźwiękowa zostaje przycięta.

                                     

1. Albumy

Przykłady albumów, na których zjawisko jest szczególnie słyszalne:

  • Lily Allen – Alright, Still
  • The Flaming Lips – At War with the Mystics
  • Christina Aguilera – Back to Basics
  • Arctic Monkeys – Whatever People Say I Am, Thats What Im Not
  • Santana – Supernatural
  • The Stooges – Raw Power 1997 remix
  • Queens of the Stone Age – Songs for the Deaf
  • Metallica – Death Magnetic
  • Sting – Brand New Day
  • Depeche Mode – Playing the Angel
  • Rush – Vapor Trails
  • Muse – Black Holes and Revelations
  • Red Hot Chili Peppers – Californication
                                     
  • Loudness japoński zespół heavymetalowy obracający się także w zależności od okresu twórczości w stylistyce speed, hard n heavy czy thrash metalu
  • przesterowanie Jest to najprawdopodobniej efekt tzw. wojny głośności ang. Loudness war czyli wyścigu zbrojeń pomiędzy wytwórniami i artystami polegający
  • cyfrowego zapisywania utworów. Stylus Magazine określił album ofiarą loudness war i stwierdził, że: Album tak cierpi z powodu złego cyfrowego dopracowania