Poprzednia

ⓘ Góry Leluchowskie




Góry Leluchowskie
                                     

ⓘ Góry Leluchowskie

Góry Leluchowskie, zwane też grupą Zimnego i Dubnego – niewielkie pasmo górskie w południowej Polsce, na granicy ze Słowacją. W polskiej regionalizacji fizyczno-geograficznej według Jerzego Kondrackiego wchodzi w skład Beskidu Sądeckiego.

                                     

1. Topografia

Góry Leluchowskie zamykają się w następujących granicach:

  • od północy i wschodu – dolina Muszynki od ujścia do Popradu w Muszynie do źródeł na Przełęczy Tylickiej,
  • od południa – w granicach Polski biegnie grzbietem wododziałowym między zlewnią Topli a zlewnią Popradu, a następnie dolina potoku Smereczek od wsi Obručné do jego ujścia do Popradu w Leluchowie.
  • od zachodu – dolina Popradu na odcinku od Leluchowa do Muszyny,

Według naukowo opracowanej przez Jerzego Kondrackiego regionalizacji fizycznogeograficznej Polski Góry Leluchowskie należą do Beskidu Sądeckiego. Taki podział zaczął być stosowany po zamknięciu granicy państwowej w 1918 r. Przy tym podziale granica topograficzna poprowadzona doliną potoku Smereczek pokrywa się również z granicą państwową.

Najwyższym szczytem po polskiej stronie jest Kraczonik 936 m, a głównym zwornikiem jest Barwinek 863 m, najważniejszym jednak z turystycznego punktu widzenia jest Dubne, gdyż na nim znajduje się skrzyżowanie szlaków.

                                     

2. Historia

Do II wojny światowej Góry Leluchowskie zamieszkałe były przez Łemków. Zostali oni wysiedlenie w 1947 w ramach Akcji Wisła. Ich zabudowania zostały spalone, pozostały cerkwie i krzyże. Później osiedliła się tutaj napływowa ludność polska. Pod uprawę i zabudowania zajęto jednak tylko najlepsze tereny w dolinach. Nieużytkowane, liczne polany na grzbietach i stokach gór zostały zalesione, lub samorzutnie zarastają lasem. Bogdan Mościcki w przewodniku Beskid Sądecki i Małe Pieniny pisze: "Strasznymi chaszczami pokryły się dawne polany szczytowe Wysokiego Bereścia 894 a stare drogi grzbietowe w jego masywie zanikły ”. U podnóży Gór Leluchowskich leżą miejscowości: Muszyna, Powroźnik, Tylicz i Muszynka. Obecnie wnętrze gór jest prawie całkowicie zalesione i bezludne, czym przypomina sąsiedni Beskid Niski. Jedyną wsią w głębi gór jest Wojkowa nad Potokiem Wojkowskim. Poza tym nad Smereczkiem, na samej granicy, leżą wsie Leluchów i Dubne, zamieszkane przez unikatową grupę etnograficzną Wengrinów.

                                     

3. Turystyka

Są rzadko odwiedzane przez turystów. Bogdan Mościcki: "Niegdyś było w tym paśmie wiele polan, dziś widokowe pozostały tylko grzbiety Malnika 726, Zdziaru 838 i otoczenie Wojkowej ”. Przez Góry Leluchowskie biegną trzy znakowane piesze szlaki turystyczne:

– żółty: Muszyna – szczyt Dubne – Wojkowa – Muszynka – niebieski: Powroźnik – szczyt Dubne – Kraczonik – Leluchów – czerwony wzdłuż granicy polskiej: Obručné – Kamienny Horb – Pusta 867 m n.p.m. – Wysoka Horka – Jawor – Przełęcz Tylicka.

Użytkownicy również szukali:

góry leluchowskie szlaki, góry lubowelskie,

...
...
...