Poprzednia

ⓘ Dominik Ludwiczak




                                     

ⓘ Dominik Ludwiczak

Dominik Ludwiczak – polski działacz polskiego ruchu ludowego, prezes Naczelnego Komitetu ZSL od 11 września do 26 listopada 1989, poseł na Sejm PRL IX kadencji w latach 1985–1989.

                                     

1. Życiorys

Urodził się w rodzinie chłopskiej, będąc synem Antoniego i Zofii. Ukończył Zasadniczą Szkołę Zawodową, a następnie uczył się zaocznie w Technikum Rolniczym, uzyskując wykształcenie średnie. Jako rolnik indywidualny prowadził gospodarstwo ze specjalizacją trzody chlewnej w Trzebawiu. Od 1955 do 1960 należał do Związku Młodzieży Wiejskiej, gdzie był prezesem koła. W 1971 wstąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Od 1974 zasiadał w Wojewódzkim Komitecie tej partii w Poznaniu. W latach 1976–1982 pełnił funkcję prezesa koła ZSL w Trzebawiu. Od 1977 był także prezesem Miejsko-Gminnego Komitetu partii w Stęszewie. W listopadzie 1980 zasiadł w prezydium WK, a w następnym miesiącu w Naczelnym Komitecie ZSL. Od 1980 do 1981 był także członkiem "Solidarności” RI. W latach 1983–1987 zasiadał w Radzie Krajowej PRON, był też członkiem jego Rady Wojewódzkiej. Zasiadał też w Radzie Społecznej przy "Zielonym Sztandarze”. Od 1985 do 1989 był posłem ZSL na Sejm PRL, zasiadając w Komisji Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej, a także w Komisji Nadzwyczajnej rozpatrzenia projektu Ordynacji Wyborczej do Sejmu oraz Ordynacji Wyborczej do Senatu. Nie uzyskał reelekcji, kandydując z listy krajowej. Od września do listopada 1989 pełnił funkcję prezesa ZSL, po czym przekształciło się ono w Polskie Stronnictwo Ludowe "Odrodzenie” był jego członkiem, które w maju 1990 współtworzyło PSL. Dominik Ludwiczak od 1992 do 2004 był członkiem Rady Naczelnej PSL, w tym w latach 1992–1996 i 1997–2000 jej wiceprzewodniczącym. W 1995 został przewodniczącym Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska w Poznaniu. Od 1998 do 2002 był wiceszefem klubu radnych PSL w sejmiku województwa wielkopolskiego, a od 2001 także wiceprzewodniczącym sejmiku w 2002 nie kandydował ponownie w wyborach. W 2011 był członkiem honorowego komitetu ds. obchodów jubileuszu 80 lat "Zielonego Sztandaru”. Zmarł 16 listopada 2015.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski 1999, a także Złotym i Brązowym Krzyżem Zasługi. Otrzymał także Medal za Zasługi dla Ruchu Ludowego im. Wincentego Witosa. Honorowy Obywatel Miasta i Gminy Zagórów.