Poprzednia

ⓘ Komunistyczna Partia Łotwy




Komunistyczna Partia Łotwy
                                     

ⓘ Komunistyczna Partia Łotwy

English version: Communist Party of Latvia

Komunistyczna Partia Łotwy - komunistyczne ugrupowanie sprawujące władzę na terenie Łotewskiej SRR w latach 1940–1991, część składowa KPZR.

                                     

1. Historia

Początki KPŁ sięgają czerwca 1904, gdy założono Łotewską Socjaldemokratyczną Partię Robotniczą ŁSDPR. Rok później przyjęła ona program rosyjskich socjalistów z SDPRR, a w 1906 przyłączyła się do rosyjskiej lewicy jako jej autonomiczna sekcja.

W marcu 1919 ugrupowanie zmieniło swoją nazwę na Komunistyczną Partię Łotwy. W okresie od 1918 do 1920 sprawowało rządy na terenie Łotewskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Organizacja liczyła wówczas 7.5 tys. członków.

Po wypędzeniu z Łotwy komunistów w 1920 działalności KPŁ zakazano, a jej członków spotykały surowe represje ze strony młodej republiki. Oficjalną działalność łotewscy komuniści kontynuowali w ZSRR jako jedna z sekcji Rosyjskiej Komunistycznej Partii bolszewików, a później WKPb. Zmienili wówczas nazwę partii na Komunistyczną Partię bolszewików Łotwy łot. Latvijas Komunistiskā boļševiku partija).

Po wkroczeniu wojsk radzieckich na Łotwę w 1940 komuniści formalnie objęli władzę w kraju. Do 1990 sprawowali ją w sposób niepodzielny jako narodowa sekcja WKPb, a od 1952 KPZR. W tym samym roku przywrócono historyczną nazwę partii: Komunistyczna Partia Łotwy.

Na fali pierestrojki w łonie KPŁ zaczęły się zarysowywać poważne pęknięcia: część komunistów nastawionych na autonomizację Rygi od Moskwy powołała 14 kwietnia 1990 Niezależną Komunistyczną Partię Łotwy łot. Latvijas Neatkarīgā komunistiskā partija pod przewodnictwem Ivarsa Ķezbersa, podczas gdy tzw. skrzydło twardogłowe dotychczasowego szefa KPŁ Alfrēdsa Rubiksa pozostało przy dawnej nazwie opowiadając się za zachowaniem statusu republiki związkowej dla Łotwy. Wielu z działaczy "starej" KPŁ było członkami łotewskiego "Interfrontu".

14 września 1990 roku NKPŁ zmieniła nazwę na Łotewską Demokratyczną Partię Pracy łot. Latvijas Demokrātiskā darba partija, co wiązało się z przyjęciem nowego socjaldemokratycznego i niepodległościowego już programu.

10 września 1991 Rada Najwyższa Republiki Łotewskiej dokonała delegalizacji Komunistycznej Partii Łotwy zarzucając jej działanie na szkodę interesów państwa. Trzy lata później dawni członkowie KPŁ z Alfrēdsem Rubiksem na czele powołali do życia Socjalistyczną Partię Łotwy, która nawiązuje do dziedzictwa lokalnych komunistów ściśle współpracując z mniejszością rosyjską w krytyce polityki łotewskiej centroprawicy.

Organem prasowym KPŁ była od marca 1904 gazeta "Cīņa" "Walka" do 1940 wydawana w Moskwie, później w Rydze. Dla ludności rosyjskojęzycznej przewidziano odpowiednik "Sowietskaja Łatwija". W 1990 "Cīņa" została przekształcona przez frakcję Ķezbersa w "Neatkarīgā Cīņa", później zmieniła nazwę na "Neatkarīgā Rīta Avīze".

Pierwszymi sekretarzami KPŁ byli kolejno: Pēteris Stučka 1919–1920, Jānis Kalnbērziņš 1920–1959, od 1940 w kraju, Arvīds Pelše 1959–1966, Augusts Voss 1966–1984, Boriss Pugo 1984–1988, Jānis Vagris 1988–1990 i Alfrēds Rubiks 1990–1991.

                                     
  • 70. był etatowym działaczem partyjnym w komitecie centralnym Komunistycznej Partii Łotwy W 1988 został przewodniczącym Prezydium Rady Najwyższej Łotewskiej
  • w partii komunistycznej 1958 - 1960 słuchacz Wyższej Szkoły Partyjnej przy KC KPZR, 1960 - 1963 I sekretarz Komitetu Miejskiego Komunistycznej Partii Łotwy
  • społeczno - gospodarczych oraz politycznych Łotwy Ogłoszenie wyborów do Sejmu, który nie był zwoływany od 1934, umożliwiła okupacja Łotwy przez jednostki Armii Czerwonej
  • aneksji Łotwy przez ZSRR do Rady Najwyższej Łotewskiej SRR, 1940 - 1941 był sekretarzem powiatowego komitetu Komunistycznej Partii bolszewików Łotwy W latach
  • Historia Łotwy jako niepodległego państwa obejmuje dwa okresy: lata 1918 1940 oraz po 1991. Obszar dzisiejszej Łotwy w pozostałych okresach należał do
  • Należał do WKP b od 1944 kierował Wydziałem Rolnym KC Komunistycznej Partii bolszewików Łotwy od czerwca 1951 do marca 1953 był II sekretarzem Komitetu
  • partii Rosyjski Związek Łotwy Posłanka do Parlamentu Europejskiego VI, VII, VIII i IX kadencji. Studia matematyczne ukończyła na Uniwersytecie Łotwy
  • półprzewodników Alfa i w związkach zawodowych. Był aktywnym działaczem Komunistycznej Partii Łotwy w latach 1988 1990 kierował wydziałem organizacji państwowych

Użytkownicy również szukali:

...
...
...