Poprzednia

ⓘ William Abitbol




                                     

ⓘ William Abitbol

Pochodził z rodziny tunezyjskiego Żyda i Chorwatki. Kształcił się w paryskim Instytucie Nauk Politycznych. W czasach studenckich należał do skrajnie prawicowej paramilitarnej organizacji Occident. W latach 70. pracował w gabinetach politycznych francuskich premierów.

Przez wiele lat należał do gaullistowskiego Zgromadzenia na rzecz Republiki. Współpracował blisko z Charlesem Pasqua, był członkiem jego gabinetu politycznego, gdy ten zajmował stanowisko ministra spraw wewnętrznych 1993–1995. Opowiadał się przy tym przeciwko proeuropejskiemu kursowi tego ugrupowania.

W wyborach w 1999 uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego z ramienia Rassemblement pour la France et lIndépendance de lEurope, komitetu łączącego eurosceptycznych działaczy partii gaullistowskiej i Ruch dla Francji Philippea de Villiers. W PE zasiadał najpierw we frakcji Unii na rzecz Europy Narodów, później w Grupie na rzecz Europy Demokracji i Różnorodności. Był wiceprzewodniczącym Komisji ds. gospodarczych i walutowych 1999–2002 oraz Komisji Spraw Konstytucyjnych 2002–2004.

Wkrótce po wyborach przyłączył się do tworzonego przez Charlesa Pasqua nowego ugrupowania suwerenistycznego – Zgromadzenia na rzecz Francji. W 2000 odszedł z tej formacji, krytykując jej lidera za wspieranie prezydenta Jacquesa Chiraca. W 2004 ubiegał się jednak bez powodzenia o reelekcję pod szyldem RPF.

W 2007 otworzył w Paryżu restaurację, w której zajął się także przygotowywaniem posiłków.