Poprzednia

ⓘ Park Książąt Pomorskich w Koszalinie




Park Książąt Pomorskich w Koszalinie
                                     

ⓘ Park Książąt Pomorskich w Koszalinie

Park Książąt Pomorskich w Koszalinie - założenie parkowe w Koszalinie w dolinie rzeki Dzierżęcinki, pokrywające się z osią hydrologiczną miasta.

Park dzieli się na dwie części:

  • Park Książąt Pomorskich A dawniej Park im. Przyjaźni Polsko-Radzieckiej - posiadający powierzchnię 6.70 ha z deniweletą do 12 metrów, w tym tzw. Staw Zamkowy o powierzchni 1.50 ha z przepływającą rzeką Dzierżęcinką, o pow. 1.50 ha. Park jest częścią zwartego ciągu zieleni, przebiegającego przez miasto od ulicy Rzecznej - Targowej do ulicy Kutrzeby. Powstawał etapami w latach 1816-1817, jako pierwszą zagospodarowano tzw. Starą Promenadę położoną wzdłuż murów miejskich. Pomiędzy 1837 a 1838 wytyczono nowe alejki parkowe, założono staw i urządzono fontannę, inicjatorem był prezydent Rejencji Koszalińskiej August Ludwig Leopold Fritsche 1780-1855. Ostateczny kształt otrzymał na latach 1933-1934, kiedy to dokonano rekonstrukcji dawnego stawu zamkowego i urządzono wysepkę dla łabędzi. W tej części parku znajdują się najpiękniejsze i najstarsze drzewa Koszalina, szesnaście z nich to pomniki przyrody. Duże zainteresowanie wzbudzał klon jawor zwany "Drzewem Czarownic" o silnie rozwiniętej, tarasowatej nasadzie pnia, był najstarszym drzewem Koszalina i pozostałością ogrodu zamkowego sprzed 300 lat, w lutym 2011 został powalony przez wichurę. W parku występują liczne gatunki obcego pochodzenia m.in. korkowiec amurski, tuż przy nim rośnie jedyny w Koszalinie egzemplarz magnolii drzewiastej. Unikatem na skalę całego miasta jest cypryśnik błotny oraz miłorząb dwuklapowy, który jest jednym z dwóch okazów na terenie miasta. Wśród nasadzeń wyróżnia się również aleja platanów klonolistnych, klon jawor, jesion wyniosły, magnolia drzewiasta i korkowiec amurski. Ogółem wyróżniono 124 gatunków i odmian drzew i krzewów.
  • Park im. Książąt Pomorskich B dawniej Park im. Hanki Sawickiej- posiadający powierzchnię 3.65 ha. Jest najbardziej na południe wysuniętą częścią wspomnianego powyżej zwartego ciągu zieleni. W tej części parku wyróżniono 91 gatunków i odmian drzew oraz krzewów, wśród których występują ciekawe i rzadkie gatunki m.in. dąb szypułkowy odm. stożkowa, korkowiec amurski, wierzba babilońska oraz orzech czarny i wiele innych pomników przyrody. W zachodniej części znajduje się fragment murów miejskich pomiędzy ul. Juliusza Słowackiego, a 1-go maja.