Poprzednia

ⓘ Szybki tramwaj w Krzywym Rogu




Szybki tramwaj w Krzywym Rogu
                                     

ⓘ Szybki tramwaj w Krzywym Rogu

Szybki tramwaj w Krzywym Rogu ; ros.: Криворожский Скоростной Трамвай) – system komunikacji premetra działający w Krzywym Rogu, w ósmym pod względem wielkości mieście na Ukrainie.

System liczy 18.7 km z czego 6.8 km znajduje się pod ziemią. Na trasie jest 30 stacji, w tym 4 podziemne. Według pierwotnych założeń obecna infrastruktura ma być przekształcona w pełne metro jeśli miasto przekroczy milion mieszkańców.

Tabor składa się z wagonów Tatra T3 i KTM-11/11T. Ciekawostką jest również fakt że tramwaje KTM-11 są dwukierunkowe.

                                     

1. Historia

Pierwszy projekt Premetra znajduje swoje korzenie w latach 60, kiedy to starano się wprowadzić system metra do każdego większego miasta ZSRR. W Krzywym Rogu i Wołgogradzie postanowiono wprowadzić premetro, czyli hybrydę pomiędzy tramwajem a metrem. W obu już miastach funkcjonowała już wtedy konwencjonalna sieć tramwajowa jednak przeludnienie i duże natężenie ruchu spowalniały ruch tramwajowy. Ponadto oba miasta zostały zniszczone w II wojnie światowej i zakładano odbudowanie tych miast w oparciu o nowoczesne plany.

Budowa rozpoczęła się równocześnie w Krzywym Rogu i Wołgogradzie w połowie lat 70. Tramwaj poruszający się pod ziemią miał wyłącznie służyć jako rozwiązanie tymczasowe a cała trasa dostosowywana była do ewentualnego przekształcenia w pełny system metra. Stacje budowane na powierzchni ziemi miały parametry stacji metra – znajdowały się w przystosowanych do tego celu budynkach, niekiedy o socrealistycznej architekturze.

Pierwszy fragment, liczący 8 km i zawierający cztery stacje, otwarty został 26 grudnia 1986, stając się trzecim systemem transportu w części podziemnego w Ukraińskiej SRR. W latach 1988–1989 otworzone zostały dalsze trzy stacje w kierunku południowym, po 1991 w niepodległej Ukrainie linia została przedłużona w kierunku północnym osiągając ostatecznie wraz ze stacjami dobudowanymi na istniejącym wcześniej odcinku w roku 2001 długość 18 km oraz 11 stacji.

W 2012 linia szybkiego tramwaju została połączona z resztą sieci tramwajowej miasta oraz utworzona została trzecia linia szybkiego tramwaj łącząca północny koniec istniejącej trasy bezpośrednio z położonym w pobliżu południowego jej końca kombinatem metalurgicznym. W 2015 utworzona została kursująca w godzinach szczytu linia 4, kursuje do południowo-zachodniego krańca sieci tramwajowej.