Poprzednia

ⓘ Claudio Abbado




Claudio Abbado
                                     

ⓘ Claudio Abbado

Studiował grę na fortepianie w konserwatorium mediolańskim Conservatorio di musica "Giuseppe Verdi” di Milano pod kierunkiem swojego ojca, Michelangela Abbado, później w Konserwatorium Wiedeńskim u Hansa Swarowskyego poszerzał swoją wiedzę z zakresu dyrygentury.

W 1958 zdobył nagrodę im. Kusewickiego, co ugruntowało jego pozycję we Włoszech, a w 1963 zdobył I nagrodę na międzynarodowym konkursie dla dyrygentów im. Mitropoulosa, po którym gwałtownie wzrosła jego międzynarodowa popularność jako dyrygenta orkiestr symfonicznych i operowych.

Abbado debiutował w mediolańskiej La Scali w 1960. W latach 1968-1986 pracował jako jej dyrektor muzyczny, dyrygując nie tylko tradycyjnym repertuarem włoskim, ale przedstawiając również każdego roku współczesną operę, a także serię koncertów poświęconą muzyce Albana Berga i Modesta Musorgskiego. W okresie, kiedy kierował La Scalą, założył Orchestra della Scala, wykonującą repertuar symfoniczny.

W 1965 na Festiwalu w Salzburgu po raz pierwszy dyrygował Wiedeńskimi Filharmonikami. Od 1986 do 1991 roku był dyrektorem artystycznym Staatsoper w Wiedniu i jednocześnie Wiener Philharmoniker, kierując m.in. słynnymi wykonaniami: Borysa Godunowa, nieczęsto wystawianej Chowańszczyzny Musorgskiego, Fierrabrasa Schuberta i Podróży do Reims Rossiniego.

Od 1979 do 1987 był głównym dyrygentem London Symphony Orchestra, a w 1989 objął po Herbercie von Karajanie stanowisko głównego dyrygenta Berliner Philharmoniker, które opuścił w 2002 i przeszedł na emeryturę.

Abbado wykonywał i nagrywał wiele dzieł muzyki romantycznej. Znany jest również ze swoich interpretacji muzyki współczesnej.

W roku 1998 stworzył festiwal muzyczny Wien Modern, którego formuła uległa od tego czasu poszerzeniu i obecnie uwzględnia wszystkie przejawy sztuki współczesnej. Festiwal odbywał się co roku pod kierownictwem założyciela. Abbado chętnie pracował także z młodymi muzykami. Był założycielem i dyrektorem European Union Youth Orchestra 1978 i Gustav Mahler Jugend Orchestra 1986.

Dyrygował orkiestrą Berliner Philharmoniker podczas nagrywania albumu Moment of Glory zespołu Scorpions. Płyta została wydana w 2000.

Dokonał wielu wybitnych nagrań płytowych. Do najwybitniejszych należą kompletne lub bardzo obszerne wybory symfonii Beethovena, Mendelssohna, Schuberta, Brahmsa, Czajkowskiego i Mahlera, koncertów fortepianowych Beethovena, Mozarta, Chopina, Brahmsa i Czajkowskiego, oper Rossiniego i Verdiego oraz bardzo liczne nagrania muzyki XX wieku.

Był laureatem licznych nagród i wyróżnień, m.in. doktorem honoris causa uniwersytetów w Cambridge, Aberdeen i Ferrarze.

30 sierpnia 2013 w uznaniu zasług został mianowany przez prezydenta Giorgio Napolitano dożywotnim senatorem.

                                     
  • Nucci, Plácido Domingo, Nikołaj Gjaurow, Jelena Obrazcowa, dyrygent Claudio Abbado Mediolan, 1981 Bal maskowy z Plácido Domingo w 1975 Cyganeria
  • Ameryce i Azji. W tym samym okresie nawiązał współpracę z dyrygentem Claudio Abbado i kompozytorem Luigim Nono, dzięki czemu zaczął wykonywać także muzykę
  • wszystkim dla Deutsche Grammophon. W nagraniach towarzyszyli jej m.in.: Claudio Abbado Charles Dutoit, Nelson Freire, Gidon Kremer, Mstisław Rostropowicz
  • w Glyndebourne, dyrygent: Bernard Haitink Erika Miklosa dyrygent: Claudio Abbado Beverly Hoch 1990 r., dyrygent: Roger Norrington June Anderson 1991
  • Ryga 2005 2006 Donna Elvira w Don Giovannim włoski debiut w Weronie, Claudio Abbado dyrygent Donna Elvira w Don Giovannim Teatro Reggio Emilia i Kristiansand
  • W 1985 zadebiutował w Teatro alla Scala w Mediolanie pod dyrekcją Claudio Abbado W 1986 wyemigrował do Belgii i został solistą Teatru Królewskiego de
  • śpiewaków, m.in. Plácida Dominga współpracował z takimi dyrygentami, jak: Claudio Abbado Charles Dutoit, Kazimierz Kord i Antoni Wit. Obok tradycyjnego repertuaru
  • Karajanem i fantazja Beethovena z Orkiestrą Filharmonii w Berlinie pod Claudio Abbado w dniu 31 grudnia 1991 r. Szacuje się, że jego występ na żywo w dniu
  • Maazel, 1980 1986, 1994, 1996, 1999, 2005 Herbert von Karajan, 1987 Claudio Abbado 1988, 1991 Carlos Kleiber, 1989, 1992 Zubin Mehta, 1990, 1995, 1998
  • Carlo Maria Giulini Sir Adrian Boult Leonard Bernstein Seiji Ozawa Claudio Abbado James Levine Lorin Maazel Simon Rattle Mścisław Rostropowicz André Previn
  • występuje ze światowej sławy dyrygentami, wśród których znaleźli się: Claudio Abbado Gerd Albrecht, Charles Dutoit, Lawrence Foster, Rafael Frühbeck de

Użytkownicy również szukali:

...
...
...