Poprzednia

ⓘ Janusz Bolonek




                                     

ⓘ Janusz Bolonek

Janusz Bolonek, właśc. Januariusz Mikołaj Bolonek – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor teologii i prawa kanonicznego, dyplomata watykański, arcybiskup, nuncjusz apostolski w Wybrzeżu Kości Słoniowej, pronuncjusz apostolski w Burkina Faso i w Nigrze w latach 1989–1995, nuncjusz apostolski w Rumunii w latach 1995–1998, w Urugwaju w latach 1999–2008, w Bułgarii w latach 2008–2013 i w Macedonii w latach 2011–2013.

                                     

1. Życiorys

Urodził się 6 grudnia 1938 w Hucie Dłutowskiej. W latach 1956–1961 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Łodzi. Na prezbitera został wyświęcony 17 grudnia 1961 w Dłutowie przez biskupa pomocniczego łódzkiego Jana Kulika. W latach 1961–1962 studiował filologię klasyczną na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Dalsze studia odbył w Rzymie. W latach 1962–1966 pogłębiał wykształcenie w zakresie teologii dogmatycznej i literatury łacińskiej na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, gdzie w 1969 uzyskał doktorat z teologii. W latach 1967–1971 odbył studia z prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim, które ukończył z doktoratem, oraz dyplomację w Papieskiej Akademii Dyplomatycznej.

Pracę w dyplomacji watykańskiej rozpoczął w 1971. Pełnił funkcje sekretarza nuncjatury apostolskiej w Nikaragui 1971–1975, delegatury apostolskiej w Stanach Zjednoczonych 1975–1977 i nuncjatury apostolskiej w Egipcie 1977–1979. W latach 1979–1989 pracował w Sekretariacie Stanu, do 1988 jako audytor i radca nuncjatury przy Radzie ds. Publicznych Kościoła, następnie w Sekcji Stosunków z Państwami. Był członkiem Zespołu do Stałych Kontaktów Roboczych między Stolicą Apostolską i rządem PRL, a także Komisji Mieszanej Stolicy Apostolskiej i władz PRL, zajmującej się wznowieniem stosunków dyplomatycznych. Uczestniczył w przygotowaniach podróży apostolskich Jana Pawła II do Polski w latach 1983 i 1987.

25 września 1989 został mianowany arcybiskupem tytularnym Madaurusu. Święcenia biskupie otrzymał 20 października 1989 w Bazylice św. Piotra w Rzymie. Konsekrował go papież Jan Paweł II, któremu asystowali arcybiskupi Edward Cassidy i Francesco Colasuonno. Jako dewizę przyjął słowa "Uni Trinoque Deo ” Trójjedynemu Bogu. W latach 1989–1995 sprawował urząd nuncjusza apostolskiego w Wybrzeżu Kości Słoniowej oraz pronuncjusza apostolskiego w Burkina Faso i w Nigrze, po czym został przeniesiony na urząd nuncjusza apostolskiego w Rumunii, który piastował do 1998. W 1999 pracował w Sekretariacie Stanu w Sekcji Stosunków z Państwami. W latach 1999–2008 był nuncjuszem apostolskim w Urugwaju, w latach 2008–2013 w Bułgarii, a w latach 2011–2013 także w Macedonii.

Konsekrował biskupa diecezjalnego Minasu Francisca Dominga Barbosę Da Silveirę 2004 i biskupa diecezjalnego San José de Mayo Artura Fajardo 2007. Asystował podczas sakry biskupa pomocniczego Alby Iulii Józsefa Tamása 1997 i biskupa pomocniczego łódzkiego Ireneusza Pękalskiego 2000.

Na emeryturze osiadł w Łodzi, gdzie zmarł 2 marca 2016. Jego pogrzeb odbył się 6 marca 2016 na cmentarzu parafialnym w Dłutowie.

                                     

2. Działalność agenturalna

Według profesora Sławomira Cenckiewicza Janusz Bolonek był tajnym agentem Służby Bezpieczeństwa o pseudonimie Lamos. Był uczestnikiem spotkania Jana Pawła II z szefem CIA Williamem Caseyem, który poinformował papieża o planach wojennych ZSRR, które zdobył płk Ryszard Kukliński. Bolonek natychmiast zaalarmował kontrwywiad PRL w Warszawie, podając informacje o "krecie” działającym w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego. Wiadomość ta stanowiła zagrożenie dla płk. Ryszarda Kuklińskiego, który musiał uciec z Polski do Stanów Zjednoczonych. Informacje te potwierdził Cezary Gmyz.

                                     

3. Odznaczenia, tytuły

Postanowieniem prezydenta RP Bronisława Komorowskiego z 2 października 2012 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. W 1975 został kawalerem Orderu Nikaragui "Miguel Larreynaga”, a w 1995 kawalerem Orderu Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej.

Nadano mu honorowe obywatelstwo gminy Dłutów.