Poprzednia

ⓘ Ulica Lecznicza w Łodzi




Ulica Lecznicza w Łodzi
                                     

ⓘ Ulica Lecznicza w Łodzi

Ulica Lecznicza w Łodzi – łódzka ulica o długości ok. 0.3 km, licząca 17 numerów, położona w dzielnicy Górna w obszarze SIM Chojny.

Rozpoczyna się od skrzyżowania z ulicą Rzgowską, a kończy za posesją nr 17 przechodząc w ulicę Podmiejską prowadzącą do ulicy gen. Jarosława Dąbrowskiego. Od początku do posesji pod numerem 13a ma status drogi wewnętrznej; status odcinka od posesji nr 13a do posesji nr 17 jest niejasny, ponieważ nie uwzględniono go w żadnej kategorii dróg w wykazie dróg publicznych. Na całej długości ulicy obowiązuje ruch dwukierunkowy. Przedłużeniem ul. Leczniczej na południowy zachód, za skrzyżowaniem z ul. Rzgowską, jest ulica Piaseczna.

Ulica Lecznicza w całości znajduje się na terenie działalności duszpasterskiej łódzkiej rzymskokatolickiej parafii Matki Boskiej Anielskiej.

                                     

1.1. Historia Historia

Ulica została wytyczona po roku 1914 nie istniała jeszcze na wówczas wydanym planie miasta, najprawdopodobniej w połowie drugiej dekady XX wieku, na gruntach wsi Dąbrowa włączonych w granice miasta rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 października 1906 roku. Według Słownika nazewnictwa miejskiego Łodzi otrzymała nazwę ulicy Małej, czego inne źródło nie potwierdza. Na planie Łodzi w Atlasie krajoznawczym województwa łódzkiego Eugeniusza Romera i Juliusza Jurczyńskiego, wydanym w 1923 roku, była już widoczna – pod nazwą Zimna. Łączyła wtedy ulice Rzgowską i Dolną ob. ul. Podmiejska i nie miała między nimi przecznicy. Z kolei na Planie m. Łodzi, wydanym między 1925 a 1930 rokiem nakładem A. I. Ostrowskiego, widoczna jest wspomniana ulica Mała – jako przedłużenie nienazwanej ulicy prawdopodobnie Zimnej za skrzyżowanie z ul. Podmiejską, w kierunku północno-wschodnim przemianowana na początku lat 30. na ulicę Adama Asnyka.

Przed 1927 rokiem zarząd kasy chorych zakupił przy ulicy Zimnej plac z przeznaczeniem pod budowę lecznicy. Rozpoczęcie prac budowlanych było jednak długo odkładane, ponieważ magistrat planował ostateczne uregulowanie przebiegu ulicy i jej przecięcie ulicą Kasową. Plany zmieniano trzykrotnie, co zmuszało za każdym razem zarząd kasy chorych do korygowania swojego projektu. Na przełomie lat 1926/27 zarząd polecił rozpocząć wstępne prace, jednak magistrat wstrzymał je po raz czwarty zmieniając plan regulacji przebiegu ulicy, co spowodowało wniesienie skargi przez zarząd kasy chorych do władz wojewódzkich.

Aktualną nazwę – ulicy Leczniczej – nadano najprawdopodobniej na przełomie maja i czerwca 1931 roku, po wybudowaniu gmachu Przychodni Ubezpieczalni Społecznej obecnie Przychodnia Miejska "Lecznicza” pod numerem 6. W "Dzienniku Zarządu m. Łodzi” z 26 maja została wymieniona jeszcze jako Zimna, natomiast w "Dzienniku Zarządu m. Łodzi” z 9 czerwca – już jako Lecznicza. Ulica miała już wtedy przebieg zachowany do dziś, ale kończyła się rozwidleniem tuż za gmachem lecznicy kasy chorych. Jej przedłużeniem w kierunku północnym była wówczas ulica Podmiejska dochodząca po skosie w drugą stronę do Czerwonego Rynku i ul. Rzgowskiej, zaś w kierunku północno-wschodnim – ulica Adama Asnyka obecnie w jej miejscu stoją bloki pod numerami 15 i 17, sięgająca prawie do ul. Juliusza Słowackiego. Zyskała także przecznicę w postaci ulicy Kasowej.

W czasie obu wojen światowych i niemieckiej okupacji miasta obowiązywało natomiast niemieckie nazewnictwo ulic.

W pierwszej połowie 1931 roku w sąsiedztwie nowego gmachu lecznicy kasy chorych magistrat urządził plac gier i zabaw dla dzieci. Zajmował on teren o powierzchni około 2 ha, należący do spadkobierców Ferdynanda Keniga właściciela cegielni i zakładu włókienniczego, którzy wyrazili zgodę na takie jego wykorzystanie i byli skłonni oddać go miastu w zamian za część glinianki miejskiej przy ul. Pabianickiej. Teren ten znalazł się wtedy wśród proponowanych do utworzenia w mieście stałych ogrodów jordanowskich i skwerów.

W zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego w latach 2011–13 ulica znalazła się na 299. miejscu wśród 362 łódzkich ulic, na których doszło do wypadków hierarchia malejąca – od ulic z największą liczbą zdarzeń. W tym okresie wydarzył się na niej tylko 1 wypadek, a 1 osoba została w nim ranna.

                                     

2. Obiekty

  • nr 13 – budynek, w którym mieści się Klub Nauczyciela Związku Nauczycielstwa Polskiego,
  • nr 6 – modernistyczny gmach Przychodni Miejskiej "Lecznicza”, wzniesiony w latach 1927–30 według projektu warszawskiego architekta Stefana Kraskowskiego dla Przychodni Ubezpieczalni Społecznej w Łodzi wpisany do rejestru zabytków. Przychodnia jest najstarszą i największą działającą nadal tego typu placówką w Łodzi; we wrześniu 1939 roku kierowano do niej rannych w wyniku bombardowania miasta – utworzono tam z pomocą harcerzy 3 Łódzkiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta, działającej przy I Państwowym Liceum i Gimnazjum im. M. Kopernika wojskowy szpital polowy; później w gmachu funkcjonował szpital wojskowy dla jeńców wojennych. Po wojnie, w latach 50., otwarto tam pierwsze dwie łódzkie poradnie onkologiczne ginekologii onkologicznej i onkologii ogólnej. W budynku, który w latach 2001–03 przeszedł gruntowny remont, oprócz przychodni mieszczą się Zespół Opieki Zdrowotnej Łódź-Górna, NZOZ "Falck Medycyna” Region Łódzki i apteka "Aglonema”,
  • Park Miejski przy ul. Leczniczej – pierwszy park założony w Łodzi po II wojnie światowej, o powierzchni około 2 ha, według projektu K. Marcinkowskiego na tyłach Przychodni Miejskiej "Lecznicza”.
                                     

3. Komunikacja

Ulica Lecznicza wraz z będącą jej przedłużeniem ulicą Podmiejską stanowią skrót łączący ulice gen. Jarosława Dąbrowskiego i Rzgowską. Ulicą Leczniczą nie przebiegają obecnie ani nie przebiegały w przeszłości żadne linie MPK Łódź i innych przewoźników.

                                     

4. W pobliżu

  • Czerwony Rynek – ulicą Rzgowską na południowy wschód 100 m,
  • "Arboretum” – budynek mieszkalny przy ul. Łukasińskiego 4, ukończony w kwietniu 2012 roku, po północnej stronie parku 212 m. W jego miejscu znajdowała się niegdyś fabryka Aleksandra Schichta, wybudowana niedługo przed I wojną światową. Wyróżniała ją piękna, secesyjna fasada z cegły, choć położenie tego typu obiektów w parkowej okolicy było nietypowe. Dwie zrekonstruowane ściany zostały wkomponowane w bryłę "Arboretum”,
  • Kościół pw. Matki Bożej Anielskiej – ulicą Rzgowską na północny zachód 97 m,
  • pomnik Ludziom Morza – na wprost wejścia do gmachu VI Liceum Ogólnokształcącego im. Joachima Lelewela przy ul. Podmiejskiej 21 340 m, odsłonięty 22 marca 1984 roku; w siedzibie liceum – Muzeum Morskie, otwarte 22 marca 1993 roku.

Użytkownicy również szukali:

lecznicza 6, łódź telefon, lecznicza 6 łódź, miejski zespół ds. orzekania o niepełnosprawności w łodzi, przychodnia miejska przy ul. leczniczej w łodzi,

...
...
...