Poprzednia

ⓘ Stefan Cegielski




                                     

ⓘ Stefan Cegielski

Był synem Hipolita i Walentyny z domu Motty. Kształcił się w gimnazjum w Poznaniu, w 1873 ukończył akademię przemysłową w Berlin"e. W 1880 objął kierownictwo założonej przez ojca fabryki maszyn i narzędzi rolniczych HCP; w 1899, zmuszony kłopotami finansowymi, przekształcił przedsiębiorstwo w towarzystwo akcyjne, w którym pełnił funkcję wiceprezesa rady nadzorczej i głównego udziałowca.

Wcześnie zaangażował się w działalność polityczną. Sprzyjał katolickim konserwatystom. Od 1884 był posłem do parlamentu Rzeszy, od 1888 jednocześnie deputowanym do sejmu pruskiego. W wystąpieniach parlamentarnych sprzeciwiał się działalności państwowej Komisji Kolonizacyjnej oraz germanizacji, bronił także praw robotniczych. Szukał porozumienia z rządem w okresie złagodzenia polityki po odejściu Bismarcka i przejęciu funkcji kanclerza przez Capriviego, czym naraził się na ostrą krytykę mieszczańskiego ruchu ludowego Romana Szymańskiego. Jeszcze w 1898 mimo aktywnej kampanii prowadzonej przeciwko jego osobie zdołał obronić mandaty zarówno w sejmie pruskim, jak i parlamencie Rzeszy, ale w 1903 jego kandydaturę utrącono. Od tego czasu wycofał się z polityki na rzecz pracy społecznej.

W kolejnych latach działał m.in. w Prowincjonalnym Komitecie Wyborczym na Wielkie Księstwo Poznańskie wiceprezes, prezes, Polskim Centralnym Komitecie Wyborczym wiceprezes, zarządzie "Straży" organizacji prowadzącej walkę polityczną z Hakatą, Radzie Narodowej, a także wielu organizacjach i instytucjach życia gospodarczego. Przewodniczył sejmikowi Związku Spółek Zarobkowych i Gospodarczych, zakładał Bank Związku Spółek Zarobkowych 1886, prezes rady nadzorczej, kierował Związkiem Towarzystw Kupieckich w Poznaniu i Związkiem Fabrykantów.

Brał udział w działaniach na rzecz kultury - był członkiem Dyrekcji Głównej Towarzystwa Pomocy Naukowej im. Karola Marcinkowskiego, wiceprezesem rady nadzorczej spółki akcyjnej Teatr Polski w Ogrodzie Potockiego, członkiem rady nadzorczej "Dziennika Poznańskiego”.

Sprawował mandat radnego miejskiego w Poznaniu.

Był dwukrotnie żonaty. Z małżeństwa z Albertyną z Nieżychowskich miał pięciu synów dwóch zmarłych przed osiągnięciem pełnoletniości i córkę Zofię 1894-1942, żonę Kazimierza Bajońskiego; z drugą żoną, Pauliną z Mottych, miał zmarłą w młodym wieku córkę Teresę.

                                     

1. Literatura dodatkowa

  • Zdzisław Grot: Cegielski Stefan. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 3: Brożek Jan – Chwalczewski Franciszek. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1937, s. 219. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ​ISBN 83-04-03291-0 ​