Poprzednia

ⓘ Włodzimierz Bojarski




                                     

ⓘ Włodzimierz Bojarski

W 1950 ukończył studia na Politechnice Gdańskiej, a w 1954 także na Politechnice Warszawskiej. W 1963 uzyskał stopień doktora, a w 1967 habilitował. Od 1976 do 2000 pracował w Instytucie Podstawowych Problemów Techniki PAN, od 1980 z tytułem profesora. Wykłada m.in. w Warszawskiej Szkole Zarządzania. Jest członkiem Polskiej Akademii Nauk, działa w Komitecie Prognoz "Polska 2000 Plus”.

W latach 40. działał w niezależnym od władz komunistycznych harcerstwie. W 1980 wstąpił do NSZZ "Solidarność”. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu. Od 1989 do 1991 z ramienia Komitetu Obywatelskiego zasiadał w Senacie I kadencji, reprezentując województwo wałbrzyskie. W kolejnych wyborach parlamentarnych bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z poparciem Wyborczej Akcji Katolickiej.

Został członkiem do zespołu wspierania Radia Maryja i związanego z tą rozgłośnią stowarzyszenia "Nasza przyszłość – Polska”. Był też wiceprzewodniczącym rady programowej Ligi Polskich Rodzin, z której odszedł na skutek konfliktu z Romanem Giertychem. Jest laureatem Nagrody im. Sługi Bożego Jerzego Ciesielskiego – Ojca Rodziny 2008 oraz odznaczenia Polonia Mater Nostra Est 2010.

                                     

1. Publikacje

  • Dokąd Polsko? Wobec globalizacji i integracji europejskiej, 2002
  • Gospodarka i państwo dla społeczeństwa, 2009
  • Kryzys gospodarki polskiej. Przyczynek do analizy współautor, 1981
  • Przykładowe zastosowania analizy i inżynierii systemów, 1984
  • Gospodarka energetyczna jako dyscyplina naukowa współautor, 1977
  • Badania systemowe w gospodarce paliwowo-energetycznej współautor, 1977
  • Efektywność systemowa przedsięwzięć gospodarczych, 2001
  • Ochrona środowiska w państwowej polityce energetycznej współautor, 1994
  • Podstawy analizy i inżynierii systemów, 1984
  • Podstawy metodyczne oceny efektywności w systemach energetycznych, 1979