Poprzednia

ⓘ Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Darłowie




Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Darłowie
                                     

ⓘ Kościół Matki Bożej Częstochowskiej w Darłowie

Kościół pw. Matki Bożej Częstochowskiej – rzymskokatolicki kościół parafialny, którego gospodarzami są franciszkanie z prowincji św. Maksymiliana Marii Kolbego w Gdańsku.

                                     

1. Historia

W 1321 roku biskup kamieński Konrad za pośrednictwem braci Święców zapoczątkował budowę kościoła NMP Wniebowziętej. W roku 1394 z funduszy księcia Bogusław VIII wzniesiono wieżę kościelną, a następnie dobudowano zakrystię i kaplice boczne.

Od roku 1540 budowla była w użytkowaniu przez protestantów. Kościół wraz z miastem często nękany był pożarami, szczególnie tragiczny był rok 1679, kiedy to w powstały od pioruna pożar strawił całe wnętrze kościoła wraz z wieżą. Obok kościoła rośnie pomnik przyrody – dąb "Marcin Luter”, który został zasadzony 1 listopada 1817 roku dla upamiętnienia trzechsetnej rocznicy reformacji. W 1897 roku przed chórem i bocznymi nawami dobudowano drewniane balkony, charakterystyczne dla świątyń protestanckich.

14 sierpnia 1945 roku franciszkanie z Prowincji Matki Bożej Niepokalanej przejęli kościół i 1 września tegoż roku dokonano jego poświęcenia. W 1951 został kościołem parafialnym. W roku 1974 rozpoczęto prace mające na celu przywrócenie gotyckiego charakteru budowli – usunięto drewniane balkony oraz tynki przesłaniające oryginalne detale. W 1962 roku przemieniono wezwanie kościoła Matki Bożej Wniebowziętej na tytuł Matki Bożej Częstochowskiej. Umieszczono wtedy w głównym ołtarzu obraz Matki Bożej Częstochowskiej. Od 1992 roku w kościele darłowskim rozwija się kult Matki Bożej Fatimskiej, Królowej Pokoju i Jedności, której figura 2 czerwca 1993 została ukoronowana przez papieża Jana Pawła II podczas audiencji w Rzymie.

Najcenniejsze zabytki kościoła Mariackiego:

  • renesansowa misa chrzcielna z XVI wieku,
  • sarkofagi książąt pomorskich: Eryka I, Elżbiety, zmarłej w 1653 roku żony ostatniego pomorskiego księcia Bogusława XIV, oraz Jadwigi, żony Ulryka, brata Bogusława XIV).
  • barokowe stalle z XVII wieku,
  • cztery barokowe obrazy z pierwszej połowy XVIII wieku,
  • barokowy krucyfiks i tabernakulum z XVII wieku,
  • prospekt organowy z 1853 roku,
  • sześć portretów apostołów z końca XVII wieku,
  • kunsztownie rzeźbiona renesansowa ambona z 1684 roku,
  • mosiężny żyrandol z aniołem z przełomu XVII i XVIII wieku,