Poprzednia

ⓘ Julio César Cortés




Julio César Cortés
                                     

ⓘ Julio César Cortés

Julio César Cortés - piłkarz urugwajski noszący przydomek El Pocho, napastnik, rozgrywający. Wzrost 176 cm, waga 72 kg. Później trener.

W rozgrywkach klubowych największe sukcesy osiągnął w Peñarol Montevideo, z którym dwukrotnie zdobył mistrzostwo Urugwaju, a także Copa Libertadores oraz w 1966 Puchar Interkontynentalny.

Jako trener większość czasu spędził w Ameryce Środkowej, kierując wieloma drużynami klubowymi oraz reprezentacją Gwatemali, z którą wygrał turniej UNCAF Cup 2001, stanowiący mistrzostwa Ameryki Środkowej.

                                     

1. Kariera piłkarska

Cortés pierwsze kroki stawiał w klubie Sud América Montevideo skąd w 1962 przeszedł do Cerro Montevideo. W 1965 przeniósł się do Argentyny, by występować w barwach Rosario Central.

                                     

1.1. Kariera piłkarska Peñarol - sukcesy klubowe

W Rosario Cortés grał tylko jeden sezon, po czym w 1966 wrócił do Urugwaju, tym razem do klubu Peñarol Montevideo. Stał się członkiem pierwszej drużyny, w której grali tacy piłkarze jak Pedro Rocha, Alberto Spencer, Julio César Abbadie czy Omar Caetano. Peñarol wygrał Copa Libertadores 1966, a Cortés zdobył 23 kwietnia bramkę decydująca o awansie do finału w spotkaniu z odwiecznym rywalem - Nacional Montevideo. W finale Peñarol potrzebował trzech meczów, by wykazać wyższość nad argentyńskim klubem River Plate i po raz trzeci sięgnąć po Puchar Wyzwolicieli. Jeszcze w tym samym roku Cortés pomógł Peñarolowi pokonać Real Madryt w meczach o Puchar Interkontynentalny. Cortés grając w barwach Peñarolu dwukrotnie został mistrzem Urugwaju - w 1967 i 1968.

                                     

1.2. Kariera piłkarska Reprezentacja Urugwaju 1962-70

Od 1962 do 1970 Cortés rozegrał w reprezentacji Urugwaju 30 meczów i zdobył 3 bramki. Zadebiutował 2 maja 1962 w wygranym 3:2 ze Szkocją meczu w Glasgow, który miał miejsce na krótko przed finałami mistrzostw świata w 1962 roku, na których Cortés zagrał tylko w jednym meczu z ZSRR. Był także w kadrze Urugwaju na finały mistrzostw świata w 1966 i 1970 roku, stając się jednym z sześciu piłkarzy Urugwajskich, którzy byli w kadrze narodowej w trzech turniejach finałowych mistrzostw świata.

Na mistrzostwach w 1966 Cortés zdobył jedną z dwóch bramek w zwycięskim meczu z Francją. W grupie grał także w meczach z Anglią i Meksykiem. Urugwaj na tym turnieju dotarł do ćwierćfinału, gdzie wyeliminowany został przez Niemcy.

Cztery lata później w Meksyku zagrał we wszystkich sześciu meczach. Urugwaj po wyjściu z grupy Izrael, Włochy i Szwecja i pokonaniu w ćwierćfinale ekipy ZSRR dotarł do półfinału, gdzie przegrał z Brazylią. W meczu o 3 miejsce z Niemcami Cortés zaliczył 11 występ w finałach mistrzostw świata - jest to jak dotąd drugi najlepszy wynik osiągnięty przez piłkarza Urugwaju po bramkarzu i klubowym koledze Cortésa Mazurkiewiczu, który zagrał w finałach 13 razy. Mecz z Niemcami okazał się ostatnim występem Cortésa w barwach narodowych.

Nigdy w swojej piłkarskiej karierze nie zagrał w turnieju Copa América.



                                     

2. Kariera trenerska

Po zakończeniu kariery piłkarskiej w Kostaryce w drugiej połowie lat 70., Cortés postanowił zostać trenerem. W nowej roli przez trzy dekady kierował wieloma klubami Kostaryki, Gwatemali i Salwadoru.

W 1983 Cortés poprowadził klub Suchitepéquez do jedynego jak dotąd tytułu mistrza Gwatemali. Następnie w latach 80. i 90. trenował inne kluby gwatemalskie - Juventud Retalteca, Comunicaciones, Xelajú oraz Aurora. W Kostaryce prowadził w latach 90. i na początku XXI wieku drużyny Turrialba F.C i Deportivo Saprissa. Potem trenował salwadorski klub Águila, następnie gwatemalski Deportivo Jalapa i kostarykański San Carlos w 2007.

                                     

2.1. Kariera trenerska Reprezentacja Gwatemali 1987 i 2000-2003

W 1987 Cortés objął pieczę nad reprezentacją Gwatemali, biorącej w tym roku udział Igrzyskach Panamerykańskich. Drugi okres pracy z reprezentacją Gwatemali rozpoczął się w czerwcu 2000 roku i trwał on do 2003 roku. Był to jeden z najdłuższych okresów, w których ten sam trener nieprzerwanie prowadził gwatemalską drużynę narodową. W okresie tym Cortés przegrał eliminacje do finałów mistrzostw świata w 2002 roku, ale za to wygrał turniej UNCAF Cup 2001, zdobywając mistrzostwo Ameryki Środkowej. Dwa lata później zdobył wicemistrzostwo Ameryki Środkowej drugie miejsce w turnieju UNCAF Cup 2003.

Po tym, jak w kwietniu 2003 został odwołany ze stanowiska trenera reprezentacji Gwatemali, Cortés oskarżył gwatemalską federację piłkarską FEDEFUT o złamanie umowy, żądając wypłaty przysługującej mu części gaży. Trener przedstawił swoje żądania FIFA, która nakazała, by FEDEFUT wypłaciła zaległe pobory. We wrześniu 2006 FEDEFUT oskarżyła Cortésa przed lokalnym sądem o defraudację pieniędzy. Tak się akurat złożyło, że Cortés, który mieszkał wówczas w Kostaryce, przebywał czasowo w Gwatemali - sąd, przed którym został oskarżony, nakazał, by nie opuszczał kraju.

                                     

3. Sukcesy

Piłkarz

  • zwycięstwo w Copa Libertadores 1966 Peñarol
  • mistrz Urugwaju: 1967 Peñarol", 1968 Peñarol"
  • Puchar Interkontynentalny: 1966 Peñarol"
  • czwarte miejsce na mistrzostwach świata w 1970 Urugwaj

Trener

  • mistrz Gwatemali: 1983 Suchitepéquez
  • zdobywca Pucharu Gwatemali: 1984/85 Juventud Retalteca, 2005 Deportivo Jalapa
  • mistrz Ameryki Środkowej: UNCAF Cup 2001 Gwatemala
  • wicemistrz Ameryki Środkowej: UNCAF Cup 2003 Gwatemala
                                     
  • najsilniejszych w Salwadorze i ma także duże uznanie wśród krajów CONCACAF. Julio César Cortés Stan z 3 października 2006 roku Oficjalna strona klubu Águila
  • strzelec wszech czasów 111 goli Ruben Amorín Mattos Jorge Roldán Popol Julio César Cortés Oficjalna strona klubu Aurora Nieoficjalna strona klubu Aurora 100
  • Francisco Cámera, Walter Corbo, Julio César Cortés Luis Cubilla, Víctor Espárrago, Dagoberto Fontes, Alberto Gómez, Julio Losada, Ildo Maneiro, Roberto
  • ostatnich 15 mistrzostw klub Municipal wygrał 10. Julio César Anderson, napastnik, 1969 - 1984 Julio César Cortés pomocnik Juan Manuel Funes, pomocnik, 1983 - 1997
  • Bengoechea Ángel Berni Carlos Carrió Charlie William Castro Pato Julio César Cortés Leandro Cufré Walter Durso el Loco Claudio Enría Caio Hugo Orlando
  • 1985 - 1986, Diego Pardo Koppel 1986, Rafael de Zubiría 1986 - 1988, Julio César Sánchez 1988 - 1990, Andrés Pastrana Arango 1990 - 1992, Juan Martín
  • Valdés 3 gole Freddy García Milton Núñez Carlos Pavón Rolando Fonseca Julio César Dely Valdés 2 gole Dion Frazer Mario Acevedo Dwight Pezzarossi Jairo
  • kiedy to zespół dotarł do półfinału Copa Libertadores. Armando Alarcon Julio César Baldivieso Eduardo Bennett Fernando Cornejo Juan Covarrubias Patricio
  • Villaronga Czarny chleb Álex de la Iglesia Hiszpański cyrk Rodrigo Cortés Pogrzebany Icíar Bollaín Nawet deszcz David Pinillos Bon Appétit

Użytkownicy również szukali:

...
...
...