Poprzednia

ⓘ Partia Wolności (Polska)




Partia Wolności (Polska)
                                     

ⓘ Partia Wolności (Polska)

Partia Wolności – polska partia polityczna Kornela Morawieckiego, powstała 7 lipca 1990 w oparciu o podziemne środowisko Solidarności Walczącej. Była to partia radykalnie antykomunistyczna, jako jedyna w obozie solidarnościowym nie uznająca ustaleń Okrągłego Stołu.

Z listy Komitetu Wyborczego Partii Wolności w wyborach parlamentarnych w 1991 kandydowali:

  • Leszek Dobrzyński, Szczecin
  • Maciej Frankiewicz, Poznań,
  • Jerzy Przystawa, Wałbrzych.
  • Jan Korycki, Warszawa,
  • Piotr Jaworski, Łódź,
  • Bogusław Gruszczyński, Radom,
  • Edward Wóltański, Jelenia Góra-Legnica,
  • Kornel Morawiecki, Wrocław,
  • Zbigniew Bereszyński, Opole,
  • Antoni Kopaczewski, Rzeszów-Tarnobrzeg,
  • Monika Borowska-Kolankiewicz, Białystok-Suwałki,

Ugrupowanie wydawało we Wrocławiu ogólnopolski tygodnik "DNI”.

Partia Wolności weszła w skład Ruchu dla Rzeczypospolitej w wyborach parlamentarnych w 1993 startowała w ramach Koalicji dla Rzeczypospolitej. Wielu członków dawnej PW znalazło się później w szeregach Ruchu Odbudowy Polski.

                                     

1. Program polityczny

Partia Wolności postulowała uchwalenie nowej konstytucji i przeprowadzenie na jej mocy wyborów samorządowych i prezydenckich w 1992. Członkami ugrupowania nie mogły być osoby, które po 13 grudnia 1981 nie zrezygnowały z członkostwa w PZPR. PW opowiadała się za zakazem kandydowania w wyborach parlamentarnych i samorządowych oraz pełnienia kierowniczych funkcji przez 10 lat byłym aktywistom PZPR i organizacji satelickich. Była zwolenniczką przystąpienia Polski do NATO. Partia chciała ograniczenia zasiłków dla bezrobotnych i wprowadzenia płatnych robót publicznych. Postulowała też odsunięcie Leszka Balcerowicza z funkcji ministra finansów i zniesienie popiwku.