Poprzednia

ⓘ Jan Dorszyński




                                     

ⓘ Jan Dorszyński

Jan Dorszyński – polski duchowny katolicki, działacz społeczny, organizator szkolnictwa.

Był synem listonosza Kazimierza i Marianny z domu Scheffler, miał liczne rodzeństwo, z którego brat Marceli 1879–1938 również został księdzem i był proboszczem w Drzycimiu. Jan Dorszyński uczęszczał do pelplińskiego Collegium Marianum, potem do gimnazjum w Chojnicach. Tamże w 1897 zdał maturę i podjął studia w seminarium w Pelplinie, uwieńczone święceniami 17 marca 1901.

Do 1912 pełnił posługę duszpasterską jako wikariusz w szeregu parafii – w Gdańsku, Luzinie, Jastarni, Łasinie, Chełmnie, Koronowie, Jeżewie, Mrocznie, Lubawie, Mędromierzu, Drzycimiu, Dobrczu. Zwolniony następnie z pracy ze względu na chorobę, zamieszkał w willi Stella Maris w Gdyni, gdzie prowadził dla dzieci lekcje języka polskiego. Należał do Towarzystwa Naukowego w Toruniu.

U schyłku I wojny światowej zaangażował się w polski ruch narodowy, będąc m.in. współzałożycielem Towarzystwa Rybaków 1918 oraz wchodząc w skład Rady Ludowej w Sopocie 1919. W niepodległej Polsce organizował struktury szkolne w powiecie wejherowskim, a w latach 1920–1921 pełnił obowiązki komisarycznego inspektora szkolnego, mając pod swoim nadzorem m.in. Gdynię.

W marcu 1921 powrócił do pracy duszpasterskiej, mianowany proboszczem w Lipuszu. Przeprowadził tam remont kościoła oraz budowę domu parafialnego. Ogłosił drukiem Kazania katechetyczne o przykazaniach boskich 1927.