Poprzednia

ⓘ Program Restytucji Populacji Sokoła Wędrownego w Polsce




                                     

ⓘ Program Restytucji Populacji Sokoła Wędrownego w Polsce

Program Restytucji Populacji Sokoła Wędrownego w Polsce – program opracowany przez sokolników, myśliwych i przyrodników zainteresowanych odbudową populacji tego gatunku, z inicjatywy ówczesnego wojewódzkiego konserwatora przyrody we Włocławku Czesława Sielickiego. Porozumienie o powołaniu Programu podpisali w roku 1993 przedstawiciele Wojewody Włocławskiego, Wojewody Krakowskiego, Zarządu Głównego PZŁ i Fundacji Aktywnej Ochrony Ptaków Ginących. Program, po zaopiniowaniu przez Państwową Radę Ochrony Przyrody, został zatwierdzony przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa.

Pracami na rzecz odtworzenia populacji sokołów w Polsce kieruje Rada Programu, złożona z szefów ośrodków hodowli tego gatunku oraz przedstawicieli instytucji zajmujących się sokołem.

Najważniejszym celem Programu jest odbudowa populacji nadrzewnej sokoła wędrownego, niegdyś charakterystycznej dla obszaru Polski.

Podstawowe elementy Programu to hodowla sokołów, ich reintrodukcja, obrączkowanie reintrodukowanych ptaków oraz monitoring odbudowującej się populacji, w tym instalowanie sztucznych gniazd i obrączkowanie piskląt.

Od 2010 roku Stowarzyszenie na rzecz Dzikich Zwierząt "Sokół" prowadzi Program na nowych zasadach, opartych o doświadczenia podobnego Programu zrealizowanego w Niemczech. Główne zasady nowego Programu to koncentracja reintrodukcji w ograniczonej liczbie lokalizacji, preferowane wypuszczanie samców jako kluczowych dla powodzenia Programu oraz ścisła współpraca z leśnikami i skierowane do nich programy edukacyjne.