Poprzednia

ⓘ Vladas Mikėnas




Vladas Mikėnas
                                     

ⓘ Vladas Mikėnas

Urodził się w Estonii. Jednym z jego pierwszych szachowych sukcesów było zdobycie mistrzostwa tego kraju w roku 1930. Wkrótce awansował do ścisłej czołówki litewskich szachistów, do której należał przez kolejnych 40 lat. W 1933 zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Litwy, łącznie do roku 1968 dwunastokrotnie zwyciężając w mistrzostwach kraju. Pomiędzy 1931 a 1939 rokiem pięciokrotnie reprezentował narodowe barwy na szachowych olimpiadach za każdym razem na I szachownicy, zdobywając 48 pkt w 87 partiach.

W latach 1940 - 1970 dziesięciokrotnie uczestniczył w finałach indywidualnych mistrzostw Związku Radzieckiego, najlepszy wynik osiągając w roku 1944 w Moskwie, gdzie zajął VI lokatę. Odniósł szereg sukcesów w turniejach międzynarodowych, m.in. dwukrotnie zdobył tytuły mistrza krajów bałtyckich 1945, 1965. Inne sukcesy: Kujbyszew 1942 - dz. III m. za Izaakiem Bolesławskim i Wasilijem Smysłowem, wspólnie z Aleksiejem Sokolskim i Andorem Lilienthalem, Ryga 1959 - II m. za Borysem Spasskim, Lublin 1971 I m.

W roku 1950 Międzynarodowa Federacja Szachowa nadała mu tytuł mistrza międzynarodowego, natomiast w 1987 – honorowy tytuł arcymistrza w uznaniu osiągnięć z przeszłości. Posiadał także od roku 1978 tytuł mistrza międzynarodowego w szachach korespondencyjnych. Był znanym i cenionym sędzią szachowym, np. w roku 1985 sędziował w Moskwie mecz o mistrzostwo świata pomiędzy Anatolijem Karpowem i Garri Kasparowem.

Według systemu Chessmetrics najwyższy ranking osiągnął w grudniu 1945 roku, posiadał wówczas 2669 i zajmował 14 miejsce na świecie, natomiast najwyższe miejsce na liście światowej to pozycja 12. w lipcu 1945 r. Mikenas był również szachowym teoretykiem, jego nazwisko noszą warianty w obronie Benoni i obronie Nimzowitscha oraz system w partii angielskiej tzw. system Flohra-Mikenasa, powstający po posunięciach 1.c4 Sf6 2.Sc3 e6 3.e4.