Poprzednia

ⓘ 38 Pułk Artylerii Lekkiej (LWP)




38 Pułk Artylerii Lekkiej (LWP)
                                     

ⓘ 38 Pułk Artylerii Lekkiej (LWP)

38 Pułk Artylerii Lekkiej – oddział artylerii lekkiej ludowego Wojska Polskiego.

Pułk sformowany został na podstawie rozkazu nr 8 Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego z 20 sierpnia 1944, w składzie 7 Łużyckiej Dywizji Piechoty 2 Armia WP. 27 października 1944 w Borkach koło Radzymina żołnierze pułku złożyli przysięgę. Po zakończeniu formowania i szkolenia oddział wykonał daleki marsz przez Kutno do Gorzowa.

Pierwsze działania bojowe prowadził w związku z likwidacją zgrupowania wrocławskiego. Następnie wspierał natarcie 7 DP, w rezultacie którego opanowano Bremenhain, Lodenau, Fronkars, Rietschen. Najcięższe walki pułk toczył od 21 do 29 marca 1945, uczestnicząc w natarciu 7 DP na Budziszyn w celu umożliwienia wyjścia z okrążenia resztkom 5 DP. W pierwszych dniach maja brał udział w operacji praskiej, wspierając działania pułków piechoty. Szlak bojowy zakończył 9 maja 1945 pod Mielnikiem w Czechosłowacji.

Po zakończeniu działań wojennych oddział ulokowany został w garnizonie Koźle. 4 lipca 1945 jednostka otrzymała sztandar ufundowany przez mieszkańców Koźla.

W 1956 oddział przeformowany został na etat Nr 5/150 pułku artylerii haubic oraz przyjął tradycje i numer rozformowanego 37 Łużyckiego Pułku Artylerii Lekkiej. Jego nowa nazwa brzmiała 37 Łużycki Pułk Artylerii Haubic.

                                     

1. Skład etatowy

  • 1 x bateria artylerii haubic
  • 3 x dywizjon artylerii
  • 2 x bateria artylerii armat
  • Dowództwo i sztab
  • bateria parkowa

Razem w pułku:

żołnierzy – 1093

sprzęt:

  • ciągniki - 24
  • samochody - 108
  • rusznice przeciwpancerne - 12
  • 122 mm haubice - 12
  • pistolety maszynowe - 419
  • 76 mm armaty - 24

Użytkownicy również szukali:

...
...
...