Poprzednia

ⓘ Miernik trwałego dobrobytu ekonomicznego




                                     

ⓘ Miernik trwałego dobrobytu ekonomicznego

Wskaźnik ekologicznych bogactw naturalnych Daly’ego i Cobba, nazywany też miernikiem trwałego dobrobytu ekonomicznego – niepieniężna miara dobrobytu społecznego, która uwzględnia zarówno gospodarowanie zasobami mineralnymi jak i międzygeneracyjną sprawiedliwość społeczną. Przy jej ustalaniu bierze się pod uwagę: średnie spożycie, podział dóbr i degradację środowiska.

                                     

1. Obliczanie ISEW

  • straty gospodarstw rolnych na skutek erozji i urbanizacji
  • zużycie zasobów nieodnawialnych
  • straty na terenach nawadnianych
  • koszty związane z zanieczyszczeniem środowiska
  • Od konsumpcji indywidualnej wyrażonej współczynnikiem nierówności społecznej, będącej podstawą do obliczeń ISEW odejmuje się
  • tzw. długoterminowe szkody ekologiczne np. globalne ocieplenie, zanikanie warstwy ozonowej
  • koszty zanieczyszczenia powietrza
  • wydatki ochronne związane ze zdrowiem i edukacją, reklamą, dojazdami, urbanizacją i wypadkami drogowymi
  • wartość usług z dróg i autostrad
  • bilans inwestycji za granicą i zagranicznych w kraju
  • Dodaje się natomiast
  • wartość usług z pracy w gospodarstwie domowym
  • wartość usług z dóbr konsumpcyjnych trwałego użytku
  • konsumpcję związaną z edukacją i służbą zdrowia
  • wzrost kapitału netto

Jest to miernik oparty na wskaźnikach naturalnych i dlatego nie może uwzględniać takich elementów dobrobytu jak np. oszczędności ludności, gdyż są one oparte na miernikach pieniężnych.