Poprzednia

ⓘ Imamizm




Imamizm
                                     

ⓘ Imamizm

Lista uznawanych imamów:

  • Musa al-Kazim 745–799
  • Ali ibn Husajn Zajn al-Abidin 658–713
  • Husajn ibn Ali 626–680
  • Muhammad al-Mahdi 868 – według imamitów do dziś żyje w ukryciu
  • Hasan ibn Ali 625–669
  • Hasan al-Askari 846–874
  • Muhammad at-Taki 810–835
  • Ali ibn Abi Talib 600–661
  • Ali ar-Rida 765–818
  • Ali al-Hadi 827–868
  • Muhammad al-Bakir 676–733
  • Dżafar as-Sadik 703–765
                                     

1. Charakterystyka

W pierwszych dwóch wiekach islamu nazwy "imamici” używano często wobec wszystkich nurtów szyickich.

W sensie prawno-religijnym imamici przynależą do tzw. szkoły dżafaryckiej. Jej nazwa pochodzi od szóstego imama, Dżafara as-Sadika, który skodyfikował podstawy szyickiej myśli prawnej. Imamici dzielą się na usulitów i achbarytów. Czasem w ramach usulityzmu wyodrębnia się jako odrębny kierunek szajchizm. W łonie imamizmu istnieje również mahdyzm – czyli wiara w rychłe przyjście Mahdiego, który jest charakterystyczny dla całego szajkizmu i mniejszej części usulitów, choć w tej ostatniej grupie poglądy takie stają się coraz częstsze po rewolucji lat 1978–1979 w Iranie. Od XVIII wieku ruchem dominującym jest usulizm. Obecnie jedynie 0.5–2% imamitów stanowią achbaryci liczebność ich znacznie spadła w Iranie po rewolucji, obecnie zamieszkują oni głównie Bahrajn i południowy Irak; szajkiści południowy Irak, Iran stanowią zaś prawdopodobnie poniżej 0.1%.