Poprzednia

ⓘ Kategoria:Kuchnia polska




                                               

Kuchnia polska

Kuchnia polska – na kształtowanie się swoistych cech kuchni polskiej miały wpływ przemiany historyczne. Na przestrzeni dziejów kuchnia polska ulegała wpływom i zmianom regionalnym, zwłaszcza że tereny Rzeczypospolitej Polskiej historycznie zamieszkiwała zmieniająca się mozaika narodów. W efekcie silne są kulinarne wpływy wschodnie, rusińskie, niemieckie, francuskie, włoskie i żydowskie. Najpopularniejsze polskie potrawy to m.in.: pierogi, kasza, kluski, gołąbki, kotlet schabowy, kotlet mielony, bigos, galareta mięsna, golonka, zupy, potrawy z kapusty i ziemniaków, pieczywo chleb żytni, psz ...

                                               

À la polonaise (sztuka kulinarna)

Po polsku, à la polonaise – w terminologii kulinarnej sposób przygotowywania potraw, szczególnie kalafiora i szparagów. W polskich przepisach pojawia się określenie "po polsku”; w terminologii francuskiej i światowej używa się określenia francuskiego à la polonaise. Określa się w ten sposób podawanie potraw, przeważnie warzyw, ze zrumienionym masłem i bułką tartą, a często także rozdrobnionymi jajkami na twardo i posiekaną natką pietruszki; termin może odnosić się również do sposobu przygotowywania potraw w stylu polskim, na wzór polski, tak jak przygotowuje się te potrawy w Polsce, wskazu ...

                                               

Arkas (deser)

Arkas – mleczny deser staropolski, serwowany zwłaszcza na Podlasiu i w Pilaszkowicach, prawdopodobnie pochodzący z Armenii. Był to jeden z ulubionych przysmaków króla Jana III Sobieskiego. Oryginalna recepta arkasu jest niełatwa do ustalenia. Według Glogera, który odwołuje się do wiedzy gospodyń z Podlasia i do przepisu sięgającego XVIII w., arkas przyrządzano w poniższy sposób: Według niektórych przepisów osłodzone mleko wymieszane z jajami podgrzewano po zakwaszeniu cytryną. Zaś według Łukasza Gołębiowskiego deser ten to mleczna galareta, "mleko i cytryna w koszyczkach”, zaprawione wodą ...

                                               

Baba wielkanocna

Ciasto baby wielkanocnej przyrządzane jest z drożdży piekarskich lub piwnych rozczynionych ciepłym mlekiem i wymieszanych z mąką i cukrem oraz szczyptą soli. Taki rozczyn jest odstawiany do wyrośnięcia. Gdy wyrośnie, dodawane są jajka, mąka oraz rozmaite bakalie. Niekiedy ciasto zaparza się wrzącym mlekiem. Oryginalne baby wypiekano w karbowanych formach w kształcie ściętego stożka, a po upieczeniu oblewano je białym lub różowym lukrem.

                                               

Baleron

"Słownik języka polskiego” z 1898 roku, który definiował baleron jako "szynkę w pęcherzu”, podawał etymologię w postaci francuskiego słowa paleron, oznaczającego zwierzęcą łopatkę. "Słownik wyrazów obcych PWN” z 1980 powtarza tę etymologię, uznając ją za możliwą ale niepewną. Jednak już "Słownik wyrazów obcych nowe wydanie” z 1995 oraz "Uniwersalny słownik języka polskiego” z 2008 wskazują zgodnie jako etymologię nazwy baleron niemiecki prowincjonalizm Ballen-Rolle, który opisuje kształt tej wędliny: Rolle to wałek, a Ballen to występujące na nim brzuśce, efekt sznurowania w procesie produ ...

                                               

Bialy

Bialy, biały – rodzaj małej bułki, wywodzącej się z polsko-żydowskiej kuchni okolic Białegostoku. Ma zwykle szerokość około 15 cm, jest drożdżowym pieczywem podobnym do bajgla. W odróżnieniu od wyrobu bajgli, które gotuje się przed pieczeniem, białe są pieczone od razu. W środku bułki formuje się wgłębienie, w którym przed pieczeniem umieszcza się – w zależności od przepisu – krojoną cebulę, mak lub podsmażaną bułkę tartą. Nazwa jest skróconą wersją bialystoker kuchen - określenia w języku jidysz oznaczającego ciasto białostockie. Białe stały się popularne w USA, gdzie sprzedawali je w swo ...

Arumszalc
                                               

Arumszalc

Arumszalc jest jednym z tradycyjnych polskich potraw, przygotowanych z użyciem jajek, pieczonej w małych tygielkach na смальце lub maśle. Nazwa istniał do końca XIX wieku.

                                               

Dębniak (miód pitny)

Dębniak – typu miód pitny. Wyprodukowano w Polsce od czasów Średniowiecza. Istnieją dwa rodzaje zasilania. Jest przechowywany w dębowych beczkach, na pomarańczowo i cierpkiego smaku. Stosuje się go również do wypraw wojennych. Uważano bezkonkurencyjny w związku z tym lek jest również nazywany go miodem, lager lub kwarcianym.

                                               

Melchmus

Melchmus – zapożyczenie z języka niemieckiego słowo Milchmus, stare polskie leguminy różnorodność. Przygotowuje się z przegotowanej mleka, masła i cukru do uszczelnienia służyli żółtka i mąkę. Przyprawiana jest cynamon.