Poprzednia

ⓘ Jörg Hickl




Jörg Hickl
                                     

ⓘ Jörg Hickl

Pierwsze sukcesy zaczął odnosić na początku lat 80. XX wieku. W 1981 roku zdobył tytuł mistrza Niemiec juniorów do lat 18, natomiast w 1984 podzielił VI lokatę wspólnie z m.in. Jeroenem Piketem, Gadem Rechlisem i Igorem Štohlem w rozegranych w Kiljavie mistrzostwach świata juniorów do lat 20. Pomiędzy 1986 a 2002 rokiem czterokrotnie reprezentował narodowe barwy na szachowych olimpiadach, natomiast w latach 1989 i 1992 – w drużynowych mistrzostwach Europy w roku 1989 zdobył brązowy medal wraz z drużyną, a w 1992 – złoty za indywidualny wynik na V szachownicy. W roku 1987 zakwalifikował się do turnieju międzystrefowego w Zagrzebiu, zajmując XVI miejsce. Wielokrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw Niemiec, największy sukces odnosząc w roku 1998 w Bremie, gdzie zdobył złoty medal. Oprócz tego, w roku 1991 zajął w finałowym turnieju II miejsce za Vlastimilem Hortem.

Odniósł szereg sukcesów w turniejach międzynarodowych, m.in. w Monachium, Grazu 1987, II m. za Branko Damljanoviciem, Biel, Tel Awiwie, Altensteigu, Polanicy-Zdroju, Lippstadt, Kalkucie, Horgen, Hamburgu, Dżakarcie 1996, dz. I m. wspólnie z Ututem Adianto, Reykjaviku 1997, dz. I m. wspólnie z Jonny Hectorem i Ludgerem Keitlinghausem, Fürth oraz w Biel.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 października 2002 r., z wynikiem 2605 punktów zajmował wówczas 92. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 6. miejsce wśród niemieckich szachistów.