Poprzednia

ⓘ Międzynarodowa koordynacja polityki gospodarczej




                                     

ⓘ Międzynarodowa koordynacja polityki gospodarczej

Międzynarodowa koordynacja polityki gospodarczej – ogół działań i środków podejmowanych w celu ustalenia wspólnych kierunków i celów polityki gospodarczej państw, między którymi występuje duża współzależność gospodarcza, np. tworzących organizację międzynarodową.

                                     

1. Okoliczności wystąpienia

  • istnienie współzależności między gospodarkami przepływ towarów, usług i kapitału pomiędzy krajami. W dzisiejszym świecie gospodarki są coraz bardziej otwarte, jest większa mobilność towarów i usług, występuje globalizacja - to wszystko przyczynia się do wzrostu współzależności międzynarodowej. Wydarzenia w jednym kraju mogą prowadzić do negatywnych zanieczyszczenie powietrza bądź pozytywnych rozpowszechnianie wiedzy konsekwencji dla innych państw.
  • suboptymalne rezultaty nieskoordynowanych działań różnych krajów.
                                     

2. Konsekwencje

Dzięki większej koordynacji działań możliwy jest wzrost dobrobytu obu krajów a nie np. tylko jednego prowadzącego politykę ekspansji. Występuje też sytuacja odwrotna, tzn. "zubażanie" innych państw negatywny makroekonomiczny efekt zewnętrzny np. publiczne i prywatne działania zwiększające zanieczyszczenie.

                                     

3. Postacie

  • Uznaniowa koordynacja w zakresie osiągania kompromisu – każdy kraj odnosi korzyść w obszarze jednego celu, ale traci w zakresie innego musi się czegoś wyrzec.
  • Czysto uznaniowa dyskrecjonalna koordynacja – odnoszenie korzyści makroekonomicznych przez dwa kraje bez konieczności utraty czegokolwiek.
                                     

4. Formy

  • Zinstytucjonalizowana współpraca np. trwałe porozumienia dotyczące utrzymania stałych kursów walutowych – wiąże się z koniecznością przyjęcia jakichś reguł lub systemów, jest bardziej podatna na naciski grup interesu.
  • Podejmowanie uzgodnień ad hoc np. negocjacje – często nieefektywne, gdyż istnieje konieczność powtarzania negocjacji w przypadku zmiany negocjatorów lub w sytuacji, gdy kraj jest niestabilny politycznie.
                                     

5. Koordynacji polityki gospodarczej państw UE

Podstawy koordynacji polityki gospodarczej państw Wspólnoty Europejskiej zostały zawarte w art. 99 TWE, zgodnie z którym państwa członkowskie zobowiązały się do koordynacji polityki w ramach Rady Unii Europejskiej w oparciu o Ogólne Wytyczne Polityki Gospodarczej.