Poprzednia

ⓘ Dolaryzacja




                                     

ⓘ Dolaryzacja

Dolaryzacja – wprowadzenie jednostki monetarnej np. dolara jako waluty alternatywnej lub zamiast waluty krajowej w celu korzystania z niego jako ze środka płatniczego w obrotach pieniężnych wewnątrz danego państwa. Termin ten tyczy się głównie najbardziej rozpowszechnionych walut świata tzn. dolara amerykańskiego i euro, ale również każdej obcej waluty wdrażanej do systemu płatniczego kraju.

Do 1999 dolaryzacja nie była w zasadzie brana pod uwagę, jako że została uznana za niemożliwą do wprowadzenia pod względem politycznym. Zyskała rozgłos po roku 1999, kiedy to kilka krajów rozpatrywało i wprowadziło ją jako prawomocną politykę pieniężną.

Najważniejszymi krajami, który oficjalnie wprowadziły dolaryzację były: Panama 1904, Ekwador 2000 i Salwador 2001. Do lipca 2005 jedynymi walutami używanymi do oficjalnej dolaryzacji były: dolar amerykański, dolar nowozelandzki, nowy lir turecki, rosyjski rubel, frank szwajcarski, dolar australijski i rupia indyjska.

                                     

1. Formy występowania

  • nieoficjalna, bez legalnej zgody ;
  • półoficjalna lub oficjalna w systemach bimonetarnych, kiedy waluta obca występuje jako prawny środek płatniczy, ale jest mniej ważny niż waluta krajowa ;
  • oficjalna, gdy państwo zupełnie rezygnuje z używania waluty krajowej na korzyść waluty obcej.
                                     

2.1. Konsekwencje dolaryzacji Korzyści

  • w przypadku stabilnych walut - wyeliminowanie ryzyka krachu walutowego
  • senioraż seigniorage, czyli przychód z wypuszczania waluty;
  • otwartość na inne kraje.
  • osiągnięcie większej stabilności finansowej i zaufania na arenie międzynarodowej;
  • wyeliminowanie kosztów emisji pieniądza druk banknotów, bicie monet itp.
  • częste zmniejszenie się kosztów transakcji;
  • zmniejszenie się stopy inflacji;
                                     

2.2. Konsekwencje dolaryzacji Koszty

  • utrata możliwości prowadzenia polityki monetarnej. Hipotetycznie może wystąpić sytuacja gdy kraj zdolaryzowany jest w odwrotnej fazie cyklu koniunkturalnego niż kraj, z którego pochodzi waluta. Skutecznie prowadzona polityka monetarna kraju emitenta będzie wtedy oddziaływać dokładnie odwrotnie do potrzeb kraju zdolaryzowanego. Istotnym problemem jest także to gdy występuje znaczna różnica rozwoju i struktury obu gospodarek.
  • presja kraju zdolaryzowanego wywierana na kraj, z którego pochodzi waluta, by ten rozwiązywał jego ewentualne problemu ekonomiczne;
  • tzw. koszty zmiany cenników ;
  • koszt straty krajowego banku centralnego jako pożyczkodawcy ostatniej instancji.
  • jeśli kraj zacofany gospodarczo przyjmuje silną, stabilną walutę kraju rozwiniętego, to silny popyt na tani kredyt zwykle napędza spiralę zadłużenia
                                     

3. Lista krajów oficjalnie zdolaryzowanych

Dolar amerykański

  • Salwador;
  • Brytyjskie Wyspy Dziewicze;
  • Palau;
  • Wyspy Marshalla.
  • Panama;
  • Mikronezja;
  • Ekwador;
  • Timor Wschodni;

Euro

  • Andora;
  • Monako;
  • San Marino;
  • Kosowo;
  • Watykan;
  • Czarnogóra.