Poprzednia

ⓘ Teoria ograniczeń




                                     

ⓘ Teoria ograniczeń

Teoria ograniczeń – metoda zarządzania nastawiona na osiąganie długotrwałych zysków poprzez odpowiednie zarządzanie istniejącymi w firmie ograniczeniami, tj. "wąskimi gardłami”, które występują w systemach zarządzania, procesach wytwarzania lub procesach dystrybucji.

TOC wymaga zastosowania w praktyce trzyelementowego systemu programowania produkcji, nazywanego drum-buffer-rope werbel-bufor-lina, z uwzględnieniem wytwarzania produktów według partii transportowej i partii obróbkowej. Charakterystyka tych elementów jest następująca:

  • Buffer – to zapasy materiałowe umieszczone w procesie przed "wąskimi gardłami”; można wyróżnić trzy rodzaje zapasów związanych z "wąskim gardłem”: związane z wydajnością, związane z wymaganą liczbą dostarczanych elementów, niezwiązane z wydajnością "wąskiego gardła – zlokalizowane po operacjach na stanowisku określonym "wąskim gardłem”.
  • Rope – to zasada dostarczania materiałów lub elementów na stanowisku pracy według "wąskiego gardła”.
  • Drum – nadaje procesowi odpowiedni rytm produkcji, według przyjętego planu operatywnego, uwzględniającego "wąskie gardła”.

Ciągłe doskonalenie procesów wytwarzania przy pomocy metody TOC, wymaga we wdrożeniu wykorzystania następujących zasad:

  • zaostrzenia parametrów na stanowiskach, na których występują "wąskie gardła”.
  • zidentyfikowania ograniczeń występujących w procesie,
  • przyjęcia zasad realizacji procesu z uwzględnieniem występujących ograniczeń,
  • redukcji lub likwidacji występujących ograniczeń,

Podstawowym celem każdej firmy jest zarabiac pieniadze teraz i w przyszłości.

Firma powinna spelniac oczekiwania klientów, a następnie generowac zyski, przy czym obie te sfery są od siebie zależne. Wyjście z procesu jest definiowane jako przychody ze sprzedaży pomniejszone o zmieniające się koszty materiałów i energii. W każdym przedsiębiorstwie można znaleźć ograniczenia lub restrykcje, które limitują osiągane przez nie dochody. Można zatem wyróżnić następujące rodzaje zasobów: zasoby nielimitowane, zasoby limitowane i deficytowe "wąskie gardła”.

Prawie każde przedsiębiorstwo posiada kilka zasobów limitowanych, które są łatwe do zdefiniowania i kontrolowania. Relacje pomiędzy wytwarzanymi wyrobami i niezbędnymi zasobami są skorelowane i mają charakter zdarzeń losowych. System wytwarzania można nazwać ustabilizowanym dynamicznie, jeżeli ilość produkowanego asortymentu zmienia się w zależności od zmiany "wąskich gardeł” oraz posiadanych zasobów.