Poprzednia

ⓘ Kolonia Zgorzelec




Kolonia Zgorzelec
                                     

ⓘ Kolonia Zgorzelec

Kolonia Zgorzelec – kolonia robotnicza zbudowana w latach 1897–1901 położona w Bytomiu–Łagiewnikach. Powstała z inicjatywy Huberta von Tiele-Wincklera na zamówienie Katowickiej Spółki Akcyjnej dla Górnictwa i Hutnictwa dla pracowników pobliskiej ówczesnej Huty Hubertus.

                                     

1. Architektura

Na kolonię składają się 34 wolnostojące familoki dwurodzinne i czterorodzinne zbudowane w latach 1897–1901, 14 z nich zostało wyłączonych z użytkowania; na początku XXI wieku w kolonii mieszkały około 152 osoby. Zachowały się pojedyncze komórki lokatorskie śl. chlewiki. Budynki mają wysokość 1 i 2 kondygnacji 2 i 3 licząc łącznie z poddaszem i są całkowicie podpiwniczone. Lica ścian zewnętrznych wykonano z czerwonej cegły, bez ozdób. W skład zespołu wchodził również budynek usługowy – pralnia. Kolonia stanowi przykład zespołu urbanistyczno-architektonicznego z okresu największego rozwoju przemysłu na terenie Górnego Śląska.

W 1994 roku osiedle zostało wpisane do rejestru zabytków pod numerem A/1533/94. Ochrona obejmuje zespół osiedla robotniczego "Kolonia Zgorzelec” w Bytomiu-Łagiewnikach, który tworzą budynki nr 1.2 oraz 6-39

                                     

2. Rewitalizacja

W latach 90. XX wieku planowano przekształcić osiedle w "kolonię artystyczną”, co jednak nie doszło do skutku.

Prowadzono jednak częściową rewitalizację kolonii przy współpracy z krajem związkowym Północna Nadrenia-Westfalia oraz miastem partnerskim Recklinghausen, projekt jednak upadł, wyremontowano 9 budynków.